DE CARVAJAL.
Esperança tanto larga
Me fase pensar enganno,
Quien padesce vida amarga
Cada dia l’es un anno,
Esperando meiorar
Todavía ver peor,
Quanto más presto meior,
Es la tal vida dexar.
Fuerte m’es la despedida,
Mas quedar es muy dannoso,
Quanto más luenga partida
Tanto más so perdidoso,
Vos desid, sy reparar
Vos plase mi cruda quexa,
Que esperança áun non me dexa
De vos poder apartar.
DE CARVAJAL.
¡Oh estimada alegría,
Amargo y crudo tormento,
En tiniebras noche et dia
Me sotierra pensamiento;
Ved qué negro pagamiento,
Desirme no,
Para el triste que oyó
Tal respuesta!