Si es tal como solia
Quanto bien á mí sería,
Porque vestra pena, mia
Es más que vuestra, sennora.

Yo vos veo muy penada,
Mal contenta et despagada,
Pero non ménos amada
De mí, por çierto, sennora.


CARVAIALES.

Preguntel si era casada,
Ó sy se queria casar,
Oyme, disse, esventurata,
Hora fosse à maritar,
Ma la bona voglia è vana,
Poy fortuna è adversa,
Che mia matre è de Aversa,
Io, miçer, napolitana.


DEL MESMO.

De lo ingrato modo tuo,
He vergonya et fastidio,
Perche voglio esser suo
De chi non vole esser mio;
Ma sy me parto vidiray
Que più toste me amaçasse,
Che volerte veder may
Sy mille volte me chiamasse.