[8] MU s. 40.
[9] MU ss. 33, 60.
[10] MU s. 77.
[11] Vrt. Liljenstrandin huomautuksia, Finlands jordnaturer (1874) 44-46.
[12] Vrt. Gummerus, Suomalaisten käännytys kristinuskoon, Oma Maa I 251.
[13] Vrt. Nielsenin, Tarangerin ja Hertzbergin väittelyä Norjan vanhimmista verotusoloista, Hist. Tidskrift (Norjan), 4. sarjan 4. side (1907), 39 seur., 98 seur., 161 seur.
[14] Hildebrand, Medeltid I 264, 265.
[15] Hildebrand, Svenska statsförfattn. hist. utveckling 81.
[16] Kuinka monenlaisia veroja jo 1200-luvun lopulla Ruotsissa tunnettiin ja kuinka tarkoin niiden laatuja erotettiin, näkyy hyvin Maunu Latolukon v. 1281 annetusta kirjeestä, jossa on puhe papiston vapautuksista "ab omni iure regio et causis regalibus, solucionibus quoque wlgariter dictis skiphwister, spannemaale, ettergiaeld, ledunxlame ac talliis, muneribus, exaccionibus seu quibuscunque tributis, rebus uel personis impositis uel imponendis, quibuscunque nominibus censeantur acsi nominatim et specialiter essent expressa." (Dipl. Sv. I. 586.)
[17] "Bero Vestgotus est; alienauit tributum Finonum ad manus regis, cuius erat consanguineus et cancellarius", MU s. 48. Vrt. Porthan, Chronicon 141.