humana, præsertim in teneris Annis, & in adolescentia, nimiùm
prona & inclinata est ad cadendum, præcipitandumque se, &
220immergendum in immunditiam, spurcitiamque totius carnalitatis.
Non erat opus, te illos attrahere, & lacessere, aut vi
quadam compellere. Quid enim faciliùs capi potest, &
inflammari igne turpium delectationum, quàm cor humanum?
Quare ergò subministras & auges tu fœtidum hunc ignem ventis
225omnium levissimorum verborum, & autoritate personæ tuæ,
& exemplo tuo? Si tunc Deum non timebas, neque vindictam
ejus, si te non faciebat prudentem & circumspectum pœna &