105evasionis tuæ tam anxia & ficta meditatio, quòd magno
rationis aculeo urgebat te mulier, quando ad hoc confugisti, ut
diceres in hac parte Librum additione subdola deturpatum,
quòd qua ratione scire potueris, nec dicis, nec video. Illud
subinde hæc mulier prudenter attulit, quòd ad lecturam actoris
110tui erubescerent Reginæ, erubescerent ingenia benè moderata,
ingenuoque pudore prædita, quale tuum esse etiam scriptura
tua (velis, nolis) ostendunt: nihil enim ibi obscœnum loqui
potuit bona indoles tua. Nullum quippe consequens est, eas
personas taliter agentes, se proptereà de criminibus suspectas