Voici textuellement ce qui concerne les Vénitiens:
Pars terrarum domini Ducis et communis aliàs gentis Venetiarum.
De primâ parte imperii Romaniæ quæ devenit communi Venetiarum.
- Civitas Archadiopolis,
- Missini,
- Bùlgarifigo,
- Pertinentia Archadiopoli,
- Pertinentia Pictis et Nicodemi,
- Civitas Heracleæ,
- Pertinentia Caludro cum civitate Rodesto et Panedo cum omnibus quæ sub ipsis,
- Civitas Adrianopolis, cum omnibus quæ sub ipsâ,
- Casalia Corici vel Coltrichi,
- Pertinentia Brachiali,
- Sageedei vel Saguelai,
- Pertinentia de Muntimanis et Sigopotomo cum omnibus quæ sub ipsis,
- Pertinentia Gani,
- Certasca Miriofitum,
- Casalia de Raulatiset Examilli,
- Pertinentia Gallipoli,
- Cortocopi Casalia,
- Pertinentia Peristatus,
- Emborium vel Estborium,
- Lazua et Lactu.
Hæc est secunda, pars terrarum Dî ducis et communis Venetiarum de secundâ parte imperii Romani.
- Provinciæ Lacedæmoniæ Miera et Megali Epicephis,
- Parva et magna pertinentia Calobries vel Calobrita,
- Ostrones vel Ostrovos, provincia Colonis, Oréos, Caristos,
- Antrus, Concilani, vel Conchi Latica, Cavisia vel Nisia,
- Egina et Calirus vel Culuris, pertinentia Lapadi,
- Zacinthos, Oprium vel Orili,
- Cæphalonia, Patre, Methone, cum omnibus suis scilicet pertinentiis de Brana, pertinentia de Catacha Gomo, cum villis, Chiræ hermis filiæ imperatoris, vel kir Alexii, cum villis de Molineti, et de cæteris monasteriorum sub quibusdam villis, quæ sunt imperatoris, scilicet de Micra, et Megali Epicepsi, scilicet parva et magna provincia Ricopalla vel Nicopalla, cum pertinentiis de Artha et Bohello, de Anatholico, de Lesconis et de cæteris....... et monasteriorum cum Cartolaratis.
- Provincia Dirrachii et Arbani, cum Clominissa, vel Clavinissa de Vagnetia,
- Provincia de Granina,
- Provincia Drinopoli, provincia Aeridis, Leucas et Coripho.
Muratori, dans son édition de la Chronique de Dandolo, rapporte, à la suite de ce traité, une variante, qu'il dit avoir vue sur le manuscrit de la bibliothèque Ambrosienne. Il y a quelques noms écrits différemment, et même quelques-uns de plus ou de moins; mais il est fort difficile d'expliquer tout-à-fait l'une et l'autre leçon. Quand les Français et les Vénitiens voulurent se mettre en possession d'un territoire si imparfaitement connu et si vaguement désigné dans l'acte de partage, quelques difficultés s'élevèrent entre les copartageants; mais elles furent terminées à l'amiable par des arbitres qui, de la part de Henri Baudouin, furent Geoffroy de Villehardouin et Miles de Brabant; et de la part de Marin Zeno podestat vénitien, Bartole, Aldibrand, et André Bembo; ils prennent dans l'acte le titre de Judices Veneti. Cet acte est rapporté par Muratori, dans ses antiquités du moyen âge. Dissertation 47e, p. 233.
[243]: Marin Sanuto, dans son Histoire des ducs de Venise, rapporte cette transaction. Elle est aussi dans l'histoire des marquis de Montferrat, par Benvenuto di S. Georgio, lequel dit que les Vénitiens n'acquittèrent pas entièrement le prix de la vente. Les auteurs varient sur ce prix. Ducange, dans son histoire de Constantinople, dit mille marcs d'argent; et en effet, la copie de l'instrument, rapportée par l'historien du Montferrat, contient ces mots: «Vos ad præsens mihi dare debetis mille marchas argenti, et tantas possessiones à parte occidentis quarum redditus decem millia iperpera auri, juxta existimationem unius mei amici et alterius vestri, annuatim capiam.»
[244]: Dominus quartæ partis et dimidiæ imperii romani.
[245]: Liv. 76e.