SĪBĬLUS, i, m. Sifflement; sifflet, huée. Usus: Non modo sibilis, sed et convitiis explodebatur. Sibilum metuis? Tu crains les sifflets? Nemo te sibilis consectabitur. Cf. [Ludibrium], [Explodo].
SIC, Ainsi, comme cela, tellement, de telle sorte. Syn. Eadem ratione, ita, item, in hunc modum, hoc modo, isto modo, perinde, similiter, æque. Usus: Locutus est Cæsar sic ut nullus æque. Aliis sic, aliis secus videtur. Sic vita hominum est. Sic vivitur Cf. [Similiter], [Æque].
SĪCA, æ, f. Poignard. Syn. Gladius. Usus: Sicam vibrare, distringere. Sicam de manibus furentis extorquere.
SĪCĀRĬUS, ĭi, m. Meurtrier, assassin. Syn. Gladiator, percussor, grassator. Epith. Vetus, facinorosus, armatus. Usus: Non sicarium, sed crudelissimum carnificem in judicium adduximus.
SICCĒ, Fortement sainement. Usus: Presse, subtiliter, sicce dicere.
SICCĬTAS, ātis, f. Sécheresse. Syn. Aquæ vel pluviæ penuria. Phras. Magna fuit hoc anno siccitas, il y eut cette année une grande sécheresse. Siccitate hoc anno laboratum est, nec cœlestes modo aquæ defuerunt, sed terra quoque ingenito humore egens, vix ad perennes suffecit aquas. Sitiente solo omnique humore ventis solibusque deterso, fruges segetesque exaruere. Usus: 1. Siccitate accrescebant rerum pretia. 2. Gracilitas, absence d’humeurs, santé; absence d’ornements, sécheresse de style. Siccitas corporis sequitur continentiam in victu. Siccitas orationis et jejunitas.
SICCO, as, avi, atum, are, a. Sécher, dessécher. Syn. Exhaurio.
SICCUS, a, um, Sec; sain, solide, nerveux. Syn. Jejunus, sobrius, pressus. )( Vinolentus. Usus: Quædam terræ imbribus sicciores fiunt. Attici oratores sani et sicci.
SĪCŬBI, Si quelque part, si en quelque endroit. Syn. Si quo in loco.
SĪCUNDE, Si de quelque part, si de quelque côté. Syn. Si aliunde, si quo ex loco. Usus: Sicunde poteris, erues.