SŬBACTĬO, ōnis, f. Culture, exercice. Syn. Cultura, exercitatio. Usus: Subactio autem est usus, auditio, lectio.

SUBDĬTĬTIUS, a, um, Supposé, apocryphe. Syn. Fictus, subditus, subornatus. Usus: Litteræ, proles subdititiæ.

SUBDĬTUS, a, um, Supposé, substitué. Syn. Subdititus, substitutus. Phras. (Multos numerat subditos, Vulg.), il a beaucoup de sujets. Sub ejus ditione, dominatu; in ejus ditione et potestate multi sunt; in multos dominatum habet, exercet; dominatu ejus multi tenentur; subjectos ditioni suæ et obnoxios multos numerat; sub ejus imperio multi obedienter et fideliter degunt, agunt; vivunt; jugum ejus qui acceperint, haud sane pauci sunt. Usus: Subditus in locum alterius infans. Aquæ subditis ignibus effervescunt.

SUBDO, is, dĭdi, dītum, ere, a. Substituer. Syn. Substituo. Usus: Quis in meum locum subdetur?

SUBDŎLĒ, Avec un peu de ruse. Syn. Versute, callide.

SUBDŎLUS, a, um, Un peu rusé, fourbe, trompeur. Syn. Callidus, versutus, vafer. Cf. [Astutus].

SUBDŪCO, is, xi, ctum, ere, a. Retirer de dessous, enlever. Syn. Subtraho, removeo. Phras. Clam se subduxit, il s’esquiva sans qu’on l’aperçût. Ex conspectu discessit, evolavit; ex conspectu repente amissus est; conspectum fugit, vitavit; conspectu sui eos qui præsentes erant, privavit; ex conspectu se clam deduxit. Usus: 1. De circulo se subduxit. Cibum alicui subducere. Pugnæ et periculo se subducere, se soustraire au combat, au danger. 2. Ad rationes refertur, calculer (par soustraction), compter supputer. Subducamus summam. Rationes et calculos subducamus.

SUBDUCTĬO, ōnis, f. Action de tirer les vaisseaux sur la plage. Syn. Subtractio.

SŬBĔO, es, ĭi vel īvi, ĭtum, ire, n. Souffrir; arriver, paraître. Syn. Patior, fero; adeo. Usus: 1. Aleam, fortunam, judicium multitudinis imperitæ, notam turpitudinis, odium publicum subire. 2. Incesso, venir à la pensée, se présenter à l’esprit. Subiit animum timor, pudor quidam et pœnitentia factorum. Spes, verecundia, cogitatio nescio quæ mentem subiit. 3. Venio, arriver, entrer. Tectum paternum, vultum patris subire non audet. 4. Succedo, succéder, venir après un autre. Una legio subiit alteri.

SŬBĬGO, is, ĕgi, actum, ere, a. Soumettre, assujettir, réduire. Syn. In potestatem vel ditionem redigo, subjicio, subjungo. Usus: 1. Tertiam subegit orbis partem Africanus. Cf. [Subjicio]. 2. Molior, labourer, briser, pulvériser. Terram subigere fossione glebarum.