SUESCO, is, ēvi, ētum, ere, n. S’habituer, s’accoutumer à. Syn. Assuesco, consuesco. Cf. [Assuesco].
SUFFĔRO, fers, sustŭli, sublātum, sufferre, a. Porter, supporter; souffrir, endurer. Syn. Fero, patior, perpetior. Adv. In perpetuum, omnino, vicissim. Usus: Pœnas sufferre. Cf. [Fero], [Patior].
SUFFĬCĬO, is, fēci, fectum, ere, a. et n. Suffire, être suffisant. Syn. Satis sum, satis habeo. Phras. Non sufficiebat ad tantos sumptus, tametsi amplum patrimonium, son patrimoine, quoique grand, tu pouvait suffire à tant de dépenses. In tot sumptus vix suppeditabat amplum quantumvis patrimonium; in tot sumptus vix ampla satis erat tota hereditas; tot sumptus vix amplissimum patrimonium sustinebat. Cf. [Satis]. Usus: 1. Immensæ gulæ amplissima pecunia non sufficiebat. Nec scribas sufficere, nec tabulæ nomina capere poterant. 2. Substituo, être en remplacement. Suffici in locum alterius.
SUFFĪGO, is, xi, xum, ere, a. Attacher, clouer. Syn. Affigo. Usus: Cruci suffigi, être cloué à une croix.
SUFFĪMENTUM, i, n. Fumée d’une substance brûlée. Syn. Odores incensi.
SUFFLO, as, avi, atum, are, a. et n. Souffler. Syn. Inflo. Usus: Sufflata dicendi figura, style bouffi, plein d’enflure.
SUFFŌCO, as, avi, atum, are, a. Étouffer, asphyxier, étrangler. Syn. Strangulo, fauces premo, opprimo; animam intercludo, comprimo; animam reciprocare non sino; fauces ita premo ut anima interclusa exspiret; animam elido, spiritum elido; vocem includo; spiritu intercluso exstinguo. Usus: Urbem fame suffocare.
SUFFŎDĬO, is, fōdi, fossum, ere, a. Creuser, percer, démolir. Usus: Sacella suffossa.
SUFFRĀGĀTĬO, ōnis, f. Vote, suffrage, recommandation. Syn. Voluntatum et animorum declaratio quæ fit suffragiis. Epith. Facilis pro salute alicujus, gratior et par, militaris, si minus potens, at probata tamen, justa, debita, urbana. Usus: Suffragationem consulatus perdidit.
SUFFRĀGĀTOR, ōris, m. Qui vote pour, partisan. Epith. Communis, proprius, fucosus, firmus. Usus: Tua nobilitas suffragatoribus et populo est obscurior.