TĂBŬLĀTĬO, ōnis, f. Assemblage des planches, boiserie, lambris, étage. Syn. Tabularum constructio. Usus: Centones injecerunt, ne tela tabulationem perfringerent.
TĂBŬLĀTUM, i, n. Plancher, étage. Usus: Turrim quatuor tabulatorum constituit Cæsar.
TĀBUM, i, n. * Sang corrompu, venin, pus, corruption. Syn. Sanies.
TĂCĔO, es, cŭi, cĭtum, ere, n. et a. 1. n. Se taire, ne point parler. 2. a. Taire qqche. Syn. Sileo, reticeo, conticeo, tacitum relinquo, silentio prætereo, supprimo. Adv. Arroganter, in perpetuum, insulse, nimium diu, pie, perpetuo, plane, recte, sapienter. Phras. 1. Ecquid taces? Pourquoi gardez-vous le silence? Quid te elinguem reddidit? Ecquid lingua obmutuit? Quid sibi vult hæc taciturnitas tua? quid hæras, quid dissimulas, quid tergiversaris? cur silentio uteris tam diuturno? Cur animi sensus nemini impertiris? Quid diutinum adeo silentium tenes? Cur consilia tua silentio premis? Quid tegis, occultas consilia tua? Cur vocem nullam mittis? Cur lingua consistit? Quæ res vocem tibi clausit, interdixit? Quid ita ad silentium obstinatus es? Quid sibi vult pertinax quod tenes silentium? 2. Tacebo de ea re, je me tairai sur cela. Verbum hac de re non faciam; sermonem hac de re nullum habebo; abstinebo me ab hujus rei sermone, silebo, præteribo; tacitus prætermittam; tacitus relinquam; silentio involvam, præteribo, percurram, prætermittam, prætervehar. Omittam ista; oratione mea non attingam; in oratione non ponentur. Cf. [Sileo], [Silentium]. 3. Tacete, silence. Linguam comprimite, compescite; vocem nullam mittite; verbum ne facite; quiescite; loquacitatem continete; mutos vos volo et elingues; vox nulla vobis excidat. Usus: Diu de his rebus tacuerat.
TĂCĬTĒ, Tacitement, sans parler; en secret, sans bruit. Syn. Silentio, in sinu, suspenso gradu. Usus: Cum libere loqui non audeant, tacite rogant.
TĂCĬTURNĬTAS, ātis, f. Silence, discrétion. Syn. Silentium. Epith. Annua, perpetua. Usus: Taciturnitas imitatur confessionem, le silence ressemble à un aveu (qui ne dit mot, consent). Cf. [Silentium].
TĂCĬTURNUS, a, um, Silencieux, taciturne, discret. Syn. Tacitus. Cf. [Taceo].
TĂCĬTUS, a, um, p. Ce qui est tû, ce qu’on tait, passé sous silence; a. Silencieux, discret. Syn. Silens, obscurus, abditus, interior, prætermissus, compressus, non expressus. Usus: Nihil me mutum delectat, nihil tacitum. Tacito quodam sensu, sine arte aures judicant. Tacitum aliquid relinquere, præterire. Cf. [Prætereo], [Taceo].
TACTĬO, ōnis, f. Action de toucher, attouchement. Syn. Tactus. Usus: Voluptas oculorum, tactionum, saporum, le plaisir de la vue, du toucher, du goût.
TACTŬS, ūs, m. Action de toucher, attouchement. Epith. Interior, intimus. Usus: Tactus fusus est per totum corpus, omnesque ictus nimiosque frigoris appulsus sentit, le toucher est également répandu par tout le corps. Ad tactum chordæ respondent, les cordes résonnent sous la main qui les touche. Quæ sub tactum vel aspectum cadunt.