TORPĔO, es, ere, n. Être engourdi, immobile, inactif. Syn. Obtorpeo. Usus: Epicurei DEUM feriatum cessatione volunt torpere, les Épicuriens veulent que DIEU croupisse dans un repos profond. Cf. [Langueo].
TORPOR, ōris, m. Torpeur. Syn. Stupor.
TORQUĀTUS, a, um, Qui porte un collier. Usus: Torque hosti detracto, Torquati nomen invenit Manlius, Manlius, pour avoir dépouillé un ennemi de son collier, reçut le nom de Torquatus.
TORQUĔO, es, torsi, tortum, ero, a. Tourner, courber; torturer, tourmenter. Syn. Flecto, intorqueo; excrucio. Adv. Acriter, diu, vehementer, mirifice. Phras. 1. Ni fateatur, torquebitur, s’il n’avoue pas, il sera mis à la torture. In cruciatum maximum dabitur; tormentis acerrimis ex eo quæretur; omnibus intolerandis humanæ patientiæ cruciatibus lacerabitur; metu tormentorum admoto vera fatebitur; tormentis exprimetur veritas. Nisi de se ultro confiteatur, in cruciatum abripietur, agetur; cruciatus in illum exempla dirissima edentur; omnis tormentorum acerbitas in illum exprometur; gravissimis cruciatibus afficietur, conficietur; per tormenta veritas explorabitur; quæstionibus atrocissimis subjicietur; quæstiones adhibitis tormentis de illo agentur, habebuntur. Ni fateatur, tortores et carnifices, dum verberibus ac tormentis fatigentur, crudelitatem explebunt, satiabunt suam; tortores, dum tormenta ipsa defessa erunt, crudelitatem exercebunt suam. Usus: 1. Terra se circa axem convertit et torquet, la terre opère un mouvement de conversion et tourne autour de son axe. Opinionum vanitas torquet ac flectit imbecilitatem animorum quocumque libuerit, tourne à son gré la faiblesse des esprits. Vultus mutantur, ora torquentur. 2. Vexo, exagito, tourmenter, affliger, chagriner. Torquent te libidines tuæ, laudes meæ. Torqueri equuleo. 3. Jaculor, lancer, brandir un projectile. Torquere hastas amentatas. Cf. [Flecto], [Excrucio], [Crudelis].
TORQUES, is, m. et f. Collier. Syn. Monile, colli ornamentum. Usus: Aliquem phaleris et torque donare.
TORRENS, entis, m. Cours d’eau rapide, impétueux, violent. Syn. Fluvius imbri crescens, qui e montibus lapsus rapide fertur. Usus: Cum fertur, quasi torrens, oratio.
TORRĔO, es, ŭi, tostum, ere, a. Sécher, dessécher, rôtir, brûler. Syn. Exuro. Usus: Solis ardore succensis ignibus torreri.
TORRĬDUS, a, um, Sec, desséché. Syn. Perustus, aridus. Usus: Homo macie torridus, homme d’une maigreur extrême.
TORTOR, ōris, m. Bourreau. Syn. Carnifex.
TORTŬŌSUS, a, um, Tortueux, sinueux. Syn. Flexuosus. Usus: 1. Sonus ex tortuosis locis et inclusis refertur amplius. 2. Difficilis, insuavis, arduus, entortillé, embrouillé. Multiplex et tortuosum ingenium. Multa objecit obscura et tortuosa.