USQUĔQUĀQUE, Partout, toujours. Syn. Ubique, omnino. Usus: Usquequaque sapere oportet, il faut être sage jusqu’au bout, toujours, en toute occasion.

1. ŪSŪCĂPĬO, is, cēpi, captum, ere, a. Acquérir par prescription (t. de droit). Syn. Usu meum facto. Lex bustum usucapi vetat.

2. ŪSŪCĂPĬO, ōnis, f. Propriété acquise par droit de prescription; prescription (t. de droit). Syn. Jus possidendi quæsitum continuatione temporis lege definiti. Usus: Usucapionum et tutelarum jura.

ŪSŪRA, æ, f. Usage, jouissance; intérêt; bénéfice. Syn. Usus; fenus, fenerationis fructus. Epith. Parva, diuturna, plena lacrimarum, menstrua. Phras. 1. Senatus populum usuris liberavit, le sénat fit remise au peuple des intérêts. Ingravescente fenore liberavit; fenebrem rem levare aggressi sunt senatores; multis fenebribus legibus constrinxerunt avaritiam; ne fenore trucidaretur populus senatus lege cavit. Usus: 1. Parvam exigui temporis usuram a te postulo. Usuram lucis alicui eripere. 2. Fenus, intérêt, usure. Usuris suis cavere. Usuram cum fide pendere. Usura aliquem liberare. De capite deducere, quod usuris pernumeratum est, défalquer du capital ce qui a été payé en intérêt, les sommes payées pour l’intérêt. Cf. [Fenus], [Feneror].

ŪSURPĀTĬO, ōnis, f. Usage, emploi, jouissance. Syn. Usus frequens, tractatio, mentio. Usus: Usurpatione et renovatione doctrinæ me consolor, action de revenir sur ses études passées, de s’y livrer de nouveau.

ŪSURPO, as, avi, atum, are, a. Faire usage de qqche, user de, jouir de, employer. Syn. Utor, in usum adhibeo. Usus: 1. Crebris sermonibus usurpo vetus illud. Aliquid ex alienis bonis usurpare. Oculis aliquid usurpo, voir qqche. In ea, quam usurpas, tranquillitate. Nomen tantum, virtutis usurpas: quid ipsa valeat, ignoras, tu ne sais que prononcer le nom de la vertu: tu n’as aucune idée de la chose. 2. Dico, appello, voco, appeler. Lælius is qui sapiens usurpatur, Lélius, celui qui est surnommé le sage. Cf. [Occupo].

ŪSŬS, usūs, m. Action de se servir, emploi, usage. Syn. Consuetudo. Epith. Arrogans, intolerabilis, annuus, assiduus, uni rei deditus, communis, vulgaris, diuturnus, domesticus, forensis, publicus, frequens, magnus, familiaris, militaris, necessarius, oratorius, popularis, civilis, provincialis, quotidianus, rhetoricus. Usus: 1. Ita usus obtinuit. Dicendi ratio in communi quodam usu versatur. 2. Experientia, usage, pratique, expérience. Vir magnæ prudentiæ, usu et exercitatione doctus. Usum in re bellica magnum habet, il a une grande expérience de l’art militaire. Docuit nos longa vita ususque rerum multarum. Cum ad summam prudentiam tantus usus accesserit. Omnia collocata sunt in usu quotidiano. Res longo usu comprobata. 3. Exercitatio, exercice. Usus frequens omnium magistrorum præcepta superat. Tractatio et usus vocis. Si rerum usum percallueris. 4. Utilitas, avantage, utilité, profit. Conciliare sibi homines et ad usus suos adjungere. Ea res magnos tibi usus afferet, dabit; magno usui erit, cette chose vous sera très utile. Res nulli usui. Ingentes inde usus percipies, habebis, magnis usibus frueris. Rei alicujus usum adimere sibi, alicui auferre. Si usus fuerit. 5. Amicitia, familiaritas, consuetudo, commerce d’amitié, liaison, intimité. Vetus mihi cum illo usus intercedit. Summus mihi cum parente ejus usus erat. Magno usu familiaritatis cum eo conjunctus sum. 6. Opus est, l’occasion se présente. De cæteris studiis alio loco dicemus, si usus fuerit. Mihi sic usus est, c’est ce qu’il me faut, c’est ce dont j’ai besoin.

ŪSUSFRUCTŬS, ūs, m. Usufruit de la propriété d’autrui. Syn. Jus utendi alienis rebus. Usus: Bonorum suorum usumfructum alicui legare, léguer à qqn l’usufruit de tous ses biens.

* ŪSŪVĔNĬO, is, vēni, ventum, ire, n. Être nécessaire, falloir; venir en aide, arriver. Syn. Usu venit, usu evenit, usu accidit. Usus: Nunc illud mihi usuvenit quod nuper tibi. Ille mihi usuvenit in optima causa. Ut, si usus veniat, suum quisque locum teneat, si le besoin s’en présente, au besoin. Cf. [Evenio].

UT, Afin que. Syn. Quo. Usus: 1. Hæc, dicis, ut me teneas. 2. Ut est, ut nunc est, comme, de la manière que. Si improbus fueris, ut es. Cælius, ut illis temporibus, ut inter barbaros, satis doctus. Ille, ut erat inter suos primus. Mihi factum et, ut in tali re, etiam fortuna probatur. 3. Postquam, ubi, dès que, aussitôt que. Ut ab urbe discessi, nullam intermisi diem. Simul ut me viderunt, alloquuntur. Primum ut me salutavit, abiit. 4. Quamvis, etsi, quoique. Ut summa habeam cætera, temporis satis non habui. Ut nihil aliud, hoc tamen perfecit. 5. Quam, quantum! (admirantis) combien, que, comme! Ut humilis, ut abjectus sermo est! 6. Ut quisque (cum superl.), ita (cum superl.): plus... plus... Ut quisque optimus, ita modestissimus. Ut quisque senior, ita prudentior. 7. Ut si, tanquam si, quasi, comme si, tout comme si. Tuam rem sic ago, ut si mea esset. 8. Quemadmodum, quomodo, comme. Ut olim fiebat; ut est consuetudo.