CĀDŪCĔUM, i, n. Caducée. Syn. Mercurii virga et sceptrum.

CĀDŪCUS, a, um, Enclin à tomber; faible, caduc, périssable. Syn. Facile cadens, brevis, fugax, fragilis, mobilis, mortalis, incertus. )( Erectus, firmus, immortalis. Usus: 1. Omnia alia falsa, incerta, caduca, mobilia, sola virtus est altissimis defixa radicibus. Corpus fragile, et caducum. Magna imperia mortalia sunt et caduca. 2. Bona caduca; hæreditas caduca, héritage caduc (qui revient au fisc et non à l’héritier présomptif).

CĂDUS, i, m. Vaisseau pour conserver le vin; tonneau, baril. * Usus: Vinum de meliore cado.

CÆCĬTAS, ātis, f. Cécité, privation de la vue. Syn. Privatio sensus oculorum. Epith. Horribilis, misera, odiosa. Usus: 1. An tibi luminis cæcitas plus obest, an libidinis? 2. Transl. In furore animi, cæcitate et amentia.

CÆCO, as, avi, atum, are, a. Priver de la vue, aveugler, éblouir. Syn. Excæco, cæcum facio, efficio, reddo; oculis privo; oculis orbo. Usus: Voluptate cæcantur hominum animi. Vitiis et cupiditatibus cæcatus adolescens. Cf. [Excæco].

CÆCUS, a, um, Aveugle. Syn. Captus oculis. Phras. 1. Lumina amisit; aspectum amisit; orbatus lumine; lumine cassus; caligat ad omnia; cæcutit; exstincto oculorum lumine in tenebris contabescit; caret acie oculorum; usu oculorum destitutus est. Transl. Cæcus est furore et cupiditate, la fureur et la passion l’aveuglent. Cæca cupiditate rapitur; cæcus furore, et scelere fertur; cæcus et amens furore est. Cæcitate animi rapitur incredibili; furor homini lumen animi exstinxit; eripuit consilium animo præceps amentia, furor. Exercet miserum insolita caligo mentis, et animi luminibus magnopere officit. Usus: 1. Catuli cæci nascuntur. 2. Temerarius, aveugle, (téméraire). Cæca cupiditate rapi. Fortuna cæca cæcos efficit, quos complectitur. 3. Obscurus, abditus, dubius, obscur, impénétrable, mystérieux. Nox cæca. Res cæcæ et ab aspectus judicio remotæ. Cur hoc ita obscurum est, et cæcum?

CÆCŪTĬO, is, ire, n. Voir trouble. Usus: Utrum oculi mihi cæcutiunt. Cf. [Cæcus].

CÆDES, is, f. Action de tuer, carnage. Syn. Occisio. Epith. Clara et recens, crudelissima omnium, cruenta, misera crudelisque, nefaria, nocturna, propinqua, quotidiana. Phras. 1. Cædes multorum facta est, on fit un grand carnage. Multum sanguinis haustum est; omnia hostium cæde strata erant. Cædes ibi omnia obtinuit. Magna clades accepta est; fœdatus multorum cæde locus; cædibus hausti mortalium plurimi; multum sanguinis in promiscua omnium generum cæde fuit. Solitudinem facere in urbe videbantur. Edita, perpetrata multorum hominum cædes. 2. Hic a cæde cessatum est, alors cessa le carnage. Is finis sanguinis fuit; hic cædes constitit, conquievit. Usus: Res ad cædem spectare videtur, nous sommes menacés d’un massacre. Cædem senatui moliuntur, quærunt cives improbi. Cædem facient, perpetrabunt, edent atrocem. Cædem quidem repriment alii; at illi tanto acerbius instaurabunt, redintegrabunt, renovabunt. Cf. [Mors], [Occido], [Prœlium].

CÆDO, is, cĕcīdi, cæsum, ere, a. Battre, frapper; massacrer. Syn. Verbero, percutio, occido, trucido, interficio. Phras. 1. Servum dirissime cecidit, il battit cruellement son esclave. Multavit, accepit pessime; verberibus dirum in modum affecit, laceravit, excruciavit. Cf. [Verbero]. 2. Hostem cædere, tailler l’ennemi en pièces. Hostem fundere, profligere; armis opprimere; hostium copias cædere; ferro prosternere; fundere prælio; armis sternere, delere. Cf. [Cædes]. Usus: Aliquem loris, vel virgis cædere. Silvam, armenta, magnum numerum hostium cædere.

CÆLĀTOR, ōris, m. Graveur, ciseleur. Usus: Artifices omnes, cælatores, et vascularios convocat.