CIRCUMSCRĪBO, is, scripsi, scriptum, ere, a. Définir, expliquer. Syn. Determino, constituo, definio, concludo. Adv. Scelerate senatum. Circumscribi brevi, et definiri numerose verba. Usus: 1. Natura exiguum vitæ curriculum nobis circumscripsit, æternum gloriæ. 2. Constringo potestatem, borner, limiter, restreindre. Senatus Prætorem circumscripsit. 3. Concipio, concevoir. Mente circumscribenda est prius sententia, et verba confestim concurrent. Cf. [Definio].
CIRCUMSCRIPTĒ, D’une manière précise. Syn. Paucis, definite, breviter. Usus: Singulas res definimus, et circumscripte complectimur.
CIRCUMSCRIPTĬO, ōnis, f. Limite; définition. Syn. Definitio, circuitio. Epith. Aperta. Usus: Æternitatem nulla circumscriptio temporis metitur.
CIRCUMSCRIPTOR, ōris, m. Trompeur, fripon. Usus: Quis testamentorum subjector? quis circumscriptor? quis ganeo?
CIRCUMSĔCO, as, cui, sectum, are, a. Couper autour. Syn. Circumcido.
CIRCUMSĔDĔO, es, sēdi, sessum, ere, a. Être assis autour de; assiéger, investir. Syn. Circumsideo, obsideo, circumvenio, corona cingo, incingo. Usus: Urbs ab hostibus circumsedetur. Oppidum interclusum circumsedere. Cf. [Obsideo], [Circumdo].
CIRCUMSĒPĬO, is, sepsi, septum, ire, a. Entourer. Syn. Circumdo. Usus: Senatus armatis circumseptus.
CIRCUMSESSĬO, ōnis, f. Siége d’une ville. Syn. Obsessio. Usus: Circumsessionis causam in alium transtulit.
CIRCUMSĬDĔO, es, sēdi, sessum, ere, a. Assiéger. Syn. Obsideo. Cf. [Obsideo], [Circumdo].
CIRCUMSISTO, is, stĕti, stĭtum, ere, n. Entourer. Usus: Circumsistunt eum lictores valentissimi.