CIRCUMVECTUS, a, um, Qui s’est porté autour. Usus: Equites jubet circumvectos ab tergo invadere aciem, il ordonne à la cavalerie de tourner et de prendre à dos l’armée ennemie.

CIRCUMVĔHO, is, vexi, vectum, ere, a. Mener autour, côtoyer, doubler. Usus: Equo circumvectus Dictator. Classe circumvehi insulam.

CIRCUMVĔNĬO, is, vēni, ventum, ire, a. Accabler (par force et par ruse), circonvenir. Syn. Decipio. Adv. Acute testes, indigne. Usus: Subvenire alicui, qui potentum opibus circumveniri urgerique videtur. Innocentem judicio circumvenire et opprimere. Cf. [Decipio].

CIRCUMVESTĬO, is, ire, a. Revêtir autour, envelopper. Usus: Dictis circumvestire consilia sua, cacher sa pensée sous ses discours.

CIRCŪS, i, m. Cirque, arène. Syn. Campus, in quo populus ludos spectans considebat. Epith. Candens, elucens candore, magnus, maximus. Usus: Ludi publici sunt cavea circoque divisi.

CIS, En deçà de. Syn. Citra. )( Trans. Usus: Cis Euphratem.

CĬSĬUM, ii, n. Chaise à deux roues, voiture légère. Genus vehiculi velocis.

CISTA, æ, f. Corbeille, cassette; armoire. Syn. Arca, fiscina, canistrum. Usus: Cistas dejicit.

CĬTĔRĬOR, ōris, gen. com. Plus rapproché; plus récent. Syn. Propinquior. )( Ulterior. Usus: Atque ut ad citeriora et notiora veniam.

CĬTHĂRA, m, f. Cithare. Syn. Lyra. Usus: Cithara canere.