CONDIGNĒ, D’une manière tout à fait digne. Syn. Digne.
CONDIGNUS, a, um, Tout à fait digne. Syn. Dignus.
CONDĪMENTUM, i, n. Condiment, assaisonnement. Syn. Conditio; sapor, qui cibos commendat. Epith. Mediocre, aptum. Usus: Optimum cibi condimentum fames. Sermonum suavitas amicitiæ condimentum. Humanitatis condimento temperare gravitatem.
CONDĬO, is, ivi, vel ii, itum, ire, a. Conserver; assaisonner, accomoder. Syn. Tempero, præparo. Usus: Gravitatem comitate, orationem salibus, tristitiam hilaritate condire. Nemo unquam urbanitate, lepore, suavitate conditior.
CONDISCĬPŬLUS, i, m. Condisciple. Usus: Multos condiscipulos habet.
CONDISCO, is, dĭdĭci, discere, a. Apprendre à fond. Syn. Disco. Usus: Condiscas, quæso, paulo diligentius supplicare, apprenez, je vous prie, à solliciter avec plus de soin. Cf. [Disco].
1. CONDĪTĬO, ōnis, f. Assaisonnement. Syn. Condimentum. Usus: Compositiones unguentorum, conditiones ciborum.
2. CONDĬTĬO, ōnis, f. Condition, état, qualité. Syn. Status, fortuna; modus, ratio, lex, pactum, pactio, conventio. Epith. Æqua, afflictior, valde bona, certa juris, commodior, quam commodissima, communis, deterior, difficilior, durior, gravis, incerta, infima fortunæ, iniqua pacis, vitæ iniquissima, invidiosa, justior, melior, et honestior, misera et indigna, mortalis vitæ optima, perdita, præclara, regia, superior, tolerabilis, tota, tuta, valentior. Conditiones bellicæ et hostiles, æquæ ac verecundæ, duriores legum, malæ, bonæ. Phras. 1. Hanc conditionem majores nostri statuere, nos ancêtres ont imposé aux vaincus cette condition. Constituere, instituere; hanc victis conditionem imposuere, obtulere, tulere, dedere, proposuere; his conditionibus onerarunt victos et adstrinxerunt; has pacis leges dixere. 2. Hanc conditionem facile accipiet, il subira facilement cette condition. Ad has conditiones facile accedet; libenter descendet; conditionem hanc non invitus subibit, sequetur, accipiet; hac conditione, his legibus libenter utetur, ad has conditiones facile adducetur, veniet; in has leges facile transiget, paciscetur; his pactionibus, ac conditionibus libenter stabit; in hac conditione ac pacto manebit. 3. Conditionem non accipit, il n’accepte pas la condition. Respuit, repudiat, recusat conditionem; his conditionibus, in has leges adstringi se non patitur. Cf. [Abhorreo], [Respuo]. 4. Singularis est rerum mearum conditio, l’étât de mes affaires est extraordinaire. Ea est rerum mearum facies, ut conferri cum iis nihil possit; ea est fortuna, ut exemplum simile plane nullum exstet; præcipua, propria, minime communis fortuna mea est; singulari sum fato; alia longe conditione sum ac cæteri. Usus: 1. Nulla conditione permoveri potuere, aucune condition n’a pu les émouvoir. 2. Pactum, conventio, condition, clause, pacte. Conditiones offerre honestissimas; ad pactiones, conditionesque accedere, descendere. Conditiones repudiare. A suis conditionibus ipse fugit; in conditione manere. Stare conditionibus, s’en tenir aux conditions, les observer. 3. Status, fortuna, condition, fortune. Ea est temporum conditio. Meliore conditione es, ac ego, votre condition est supérieure à la mienne. Hæc imperii conditio, et status. Conditio et fortuna servorum infima. Nascendi conditio. Cf. [Lex], [Pactum], [Fortuna].
1. CONDĪTOR, ōris, m. Celui qui apprête un festin. Syn. Cocus, qui cibos condit. Usus: Conditor et instructor convivii.
2. CONDĬTOR, ōris, m. Auteur, fondateur, créateur. Syn. Auctor. Usus: Legum conditor.