CONDUCTĬTĬUS, a, um, Loué. Usus: Operæ conductitiæ.
CONDUCTOR, ōris, m. Fermier, entrepreneur. Syn. Redemptor. Usus: Ejus operis trecentis nummis conductor fuit.
CONDŬPLĬCĀTĬO, ōnis, f. Répétition; (Fig. de Rhét.).
CONDŬPLĬCO, as, avi, atum, are, a. Doubler. Usus: Tenebræ conduplicatæ.
CONFĀBŬLOR, aris, atus sum, ari, d. Converser, s’entretenir. Syn. Colloquor.
CONFECTĬO, ōnis, f. Fin, achèvement (d’un ouvrage qqc.). Syn. Absolutio, perfectio, compositio. Usus: 1. Libri, belli confectio mihi jucunda fuit. 2. Collectio, perception. Confectio tributi. 3. Trituration. Ciborum confectio a dentibus simul, ac lingua adjuvatur.
CONFECTOR, ōris, m. Celui qui mène à fin. Syn. Qui conficit et absolvit. Usus: Belli huius confector erit, qui etc. Confector negotiorum.
CONFĔRO, fers, tŭli, collātum, ferre, a. Comparer, rapprocher. Syn. Comparo, collationem facio. Adv. Expeditissime se ex loco, facillime causam cum causa, mature se in societatem. Necessario se in fluctus, novissime se aliquo, plurimum benignitatis, potissimum se ad hoc studium, rectissime parva magnis. Falso quid in aliquem conferre, falso causam criminis, falso verbum in aliquem, nunc primum suspicionem, propria crimina in aliquem. Collatum divinitus, conferenda maxime extrema. Usus: 1. Nostra cum externis, bellum cum pace, inter se aliqua conferre. Rationes conferre accepti et expensi, comparer les recettes et les dépenses. 2. Signif. Motum. In fugam se conferre. Iter aliquo conferre, s’enfuir, se réfugier. Ad amicitiam Pompeii me contuli. 3. Transfero, rejicio, attribuer. Crimen, invidiam, culpam in aliquem conferre. Vitia tua falso in senectutem confers. In filium causam confert. 4. Adhibeo, adjicio, colloco, pono studium et operam, appliquer, employer à. Consilium, diligentiam, operam, officia, cogitationes, curas, studium ad alicujus dignitatem et amplitudinem conferre. Confer te, quæso, ad eam curam. Omne ingenium, cogitationes omnes ad Philosophiam contulit. Vocem suam in quæstum contulit, il fit le métier de crieur public, præconem egit. Se ad auctoritatem, ad societatem, amicitiam alicujus conferre. 5. Misceo, admoveo. Manus, signa cum hoste conferre, mettre aux prises; combattre. Castra castris conferre. 6. Communico, joindre, unir. Capita conferre; sermones inter se; sollicitudines conferre. 7. Contribuo, fournir, payer un tribut annuel. Ex censu quotannis aliquid in commune conferre.
CONFERT, contŭlit, imp. Il est utile. Syn. Conducit. Phras. Confert multum ad doctrinam, il est fort utile à la science. Momentum magnum affert; momentum magnum habet; ad doctrinam multum adjuvat; plurimum refert ad doctrinam; multum commodi, emolumenti, utilitatis affert, præstat ad doctrinæ uberioris fructum. Cf. [Utilis]. Usus: Ea res ad bene vivendum nihil confert.
CONFERTIM, En troupe serrée. Usus: Acriter et confertim pugnabatur.