ĒBLANDĬOR, iris, ītus, sum, iri, d. Obtenir à force de caresses. Syn. Blanditiis extorqueo. Usus: Effice, eblandire, ut, etc.
ĒBRĬĔTAS, ātis, f. Ivresse. Usus: Inter ebrietatem et ebriositatem multum interest.
ĒBRĬŌSĬTAS, ātis, f. Habitude de s’enivrer, ivrognerie. Syn. Habitus ebrietatis, vel affectio ebrietatis.
ĒBRĬŌSUS, a, um, Ivrogne. Syn. Facilis ad ebrietatem. Phras. Ebriosus est, c’est un ivrogne. Gurges atque helluo est; qui vino se ingurgitare, replere, obruere, devincire soleat; vini pernicies; vini nimius, vini immodicus, ebrietati deditus; in potationibus assiduus; natus ad vina perdenda; cui tempus nullum sobrio relinquitur; temulentiæ nota infamis. Usus: Stilponem ferunt et ebriosum et mulierosum fuisse. Cf. [Vinolentus], [Ebrius].
ĒBRĬUS, a, um, Ivre. Syn. Temulentus, vinolentus, vino languidus, vino obrutus, vino madens, languens, confectus. )( Sobrius, siccus. Phras. Vino mersus jacet, il est encore ivre. Nondum hesterni convivii crapulam exhalavit; crapula gravis et inops est; vini adhuc plenus est, vino obrutus, vino sopitus, vino gravatus est; sensus mero adhuc victi jacent; gravata ebrietate mens est; mero incaluit; appotus probe est; invitavit se in cœna largius; Bacchus hominem irritavit; vino rationem obruit; vino mentem mersit, sepelivit; vino se oneravit intemperantius; crapula ac capitis errore titubat; vino oppressus, sepultus est; vino gravis est; vino madet; plenus crapulæ est. Cf. [Vinolentus], [Bibo]. Usus: Apud se ebrium factum esse dixit.
ĒBULLĬO, is, ire, 1. n. Bouillonner. 2. a. Produire, dire avec emphase. Syn. Effervesco. Transl. Jacto, ostendo. Usus: Solent illud ebullire Stoici; virtutes ebulliunt et sapientiam.
ĔBUR, ŏris, n. Ivoire. Syn. Dens elephantis. Epith. Castum, donum Deo gratum, non inutile, crebrum. Usus: Tecta ebore et auro fulgentia.
ĔBURNĔUS, a, um, D’ivoire. Syn. Ex ebore. Usus: Signum æneum, eburneum, marmoreum.
ECCE, Voici, voilà. Syn. En. Usus: Ecce litteræ de Varrone. Ecce autem nova turba et rixa! Ecce miserum hominem!
Ecclēsĭa, æ, f. Église. Recte credentium cœtus, congregatio; respublica Christiana. Ecclesia Romana, l’Église romaine. Phras. Ecclesia orbis terrarum princeps et magistra. Arx reipublicæ Christianæ. Religionis Christianæ arx ac sedes. Ecclesiarum omnium princeps ac mater. Veritatis magistra, ac morum custos Ecclesia; princeps religionis, ac divinæ mentis interpres Ecclesia; Pontificum sedes. Ecclesia nascens, l’Église naissante. Primordia Christianæ reipublicæ. Nascentis Ecclesiæ incunabula; aureum nascentis post Christum pietatis sæculum; Ecclesiæ orientis, lactentis sæculum. (Vulg. Primitiva Ecclesia.) Ab initio Ecclesiæ, depuis les premiers siècles de l’Église. Ab exortu nascentis Ecclesiæ; ab ipsis Ecclesiæ incunabulis; ab institutis Christianis sacris; a Christianæ religionis exordio. Ecclesia Cathedralis, église cathédrale. Ædes sacra, primaria; Episcopi sedes; templum summum. Ecclesias visitare, visiter les églises. Religionis causa ædes sacras obire; pietatis causa ad loca sanctimonia nobiliora contendere; urbis templa veteri religione sacra obire. Sacra loca venerari, veneratione prosequi. Cf. [Templum].