ĒLECTĒ, Avec choix. Syn. Distincte, discrete. Usus: Electe gerere. )( Permiste.
ĒLECTĬO, ōnis, f. Choix. Syn. Lectio, selectio, delectus. )( Neglectio, contemptus, rejectio. Usus: Judicium, et electio verborum.
ĒLECTOR, ōris, m. Qui choisit. Usus: Boni electores existimari volunt. Cf. [Eligo].
Eleemosyna, æ, f. Aumône. Phras. 1. Libenter do eleemosynam, volontiers je fais l’aumône. Liberaliter panem præbeo mendiculis; invitus ista hominum mendicabula a me inania dimitto; in egentes benigne stipem confero; tenuiorum fortunis succurro; impense misereor egentium, eorumque rationibus paterne succurro, vel provideo; egentes miseratione prosequor; iis pro facultatibus benigne facio; aliena liberalitate victitantibus penum gratuito suppedito. Adolescentes idoneos, erogata grandi in sumptum pecunia, ad mercatum honestatis, optimarumque artium transmitto; pauperum inopiæ liberaliter consulo; vitæ subsidia prolixe, religioseque tribuo; eorum egestatem liberali stipe consolor, sustento. 2. Eleemosynam petere, demander l’aumône. Stipem corrogare, petere; vitæ subsidia præcario efflagitare; victum, panem ostiatim quærere; vitæ alimenta ostiatim rogare, flagitare, colligere.
ĒLĔGANS, antis, omn. gen. Délicat, distingué. Syn. Luculentus, concinnus, politus. )( Inelegans, contemptus, abjectus. Phras. Est orator admodum elegans, c’est un orateur distingué. Scitus, quo nihil potest esse pictius; in singulis verbis florentissimus; venustissimus et politissimus; limatulo sane et politulo judicio; quo nil venustius, limatius, lepidius, concinnius, nitidius. Usus: In omni judicio, in dicendo elegans. In epulis parandis elegans. Epistola elegantissima.
ĒLĔGANTER, Avec choix; avec grâce. Syn. Scite, ornate, polite. )( Ineleganter. Phras. Eleganter dixit, il a parlé avec délicatesse. Docte et delicate, blande et concinne, cum multa venustate et omni sale, apte et rotunde, cum dignitate et venustate, festive, cum multa munditia et luce verborum, facete, jucunde, lepide, munde, subtiliter verba fecit. Usus: Cæsar omnium fere oratorum latine loquitur elegantissime.
ĒLĔGANTĬA, æ, f. Bon goût, grâce, élégance. Syn. Munditia, lautitia, venustas, lepor, festivitas, concinnitas. Epith. Accurata et sine molestia, diligens latine loquendi, inanis, sermonis necessaria, politior, summa. Usus: Eloquentia ab elegantia doctrinæ segregari non potest. Politior elegantia, et munditia scribendi. Scriptorum tuorum subtilitas et elegantia.
ĔLĔMENTUM, i, n. Matière première, principe, élément. Syn. Initium, principia rerum, e quibus omnia constant, omnia oriuntur. Epith. Prima naturæ. Usus: Dialectica tradit elementa loquendi. Puerorum elementa. Quatuor principiorum genera, seu elementa, ex quibus terra infimum tenet locum; hanc inundat aqua; superior æri; ignibus altissima ora redditur.
ĔLĔPHANTUS, i, et ĔLĔPHAS, antis, m. Eléphant. Usus: Elephanto belluarum nulla est prudentior. Manus est data elephantis, trompe.
Elevatio Sacræ Hostiæ, L’élévation à la Sainte Messe. Phras. Actio, qua sacerdos Cœlestem Hostiam supra verticem attollit; qua sublimem tollit Sacrosanctam Hostiam; qua Divinam Hostiam populo adorandam proponit, ostendit.