FĂMĬLĬĀRIS, e gen. com. Familier, ami. Syn. Familiaritate conjunctus, necessarius, intimus, domesticus, qui in intima alicujus familiaritate versatur, usu conjunctus. Epith. Familiares domestici, intimi. Adv. Maxime, valde, omnino. Phras. Familiaris mihi est, il est mon ami. Multos annos utor eo familiariter, isque me vicissim. Valde familiariter eo utor, ut nec familiarius ullo, nec libentius. Nihil est nostra familiaritate conjunctius. Quotidiana mihi cum eo conjunctio est et consuetudo; arctissima necessitudine, vinculis arctissimæ familiaritatis conjuncti sumus; alter alteri familiares admodum sumus; mutua est internos, eaque summa familiaritas. Multos annos magna mihi cum eo familiaritas, summus mihi cum eo usus, summæ mihi cum eo familiaritatis consuetudo intercessit, multis abhinc annis amicitia nostra summam ad familiaritatem pervenit. Cf. [Amicus], [Amicitia], [Consuetudo], [Usus], [Intimus], [Necessitudo]. Usus: Homo familiarissimus, et mihi omnibus rebus conjunctus. Familiares cum altero conferre sermones. Res familiaris et domestica bene statuta. Fieri familiarem alicui.
FĂMĬLĬĀRĬTĀS, ātis, f. Amitié, liaison; intimité. Syn. Usus, consuetudo, necessitudo, conjunctio. Epith. Egregia, eximia, intima, magna, alicujus cum aliquo, maxima, memorabilis, nimia, notissima, pervetus, summa, tanta. Phras. 1. (Familiaritatem cum illo feci, Vulg.), se lier avec qqn. Familiaritatem cum illo contraxi, conflavi; magna familiaritate me cum illo conjunxi. Cf. [Amicitiam contrahere]. 2. In familiaritatem alicujus venire, rechercher l’amitié de qqn. In familiaritatem penitus intrare; ad alicujus familiaritatem se applicare, se dare, se insinuare, se immergere in consuetudinem. Cf. [In amicitiam venire]. 3. In familiaritate alicujus versari, être l’intime de qqn. Est mihi intima cum eo familiaritas; familiaritatem cum illo habeo; familiaritas mihi cum illo, cum officiis ejus multis, tum consuetudine quotidiana sic aucta, ut nihil sit hac nostra familiaritate conjunctius. Recepi hominem in familiaritatem; familiaritate devinxi. Familiaritate conjunctus sum illi; cum eo familiariter vivo; familiaritate implicitus sum tanta, ut revocare me non possim; intime illo utor; nec ab illo unquam recedam; nemo mihi carior; nemini magis studeo; eum omnibus in familiaritate antepono; dudum ab eo in amicitiæ familiaris jura adductus sum; dudum familiaris haberi, et in arcanos sermones trahi cœptus sum. Cf. [Amicitiam habere cum altero]. Usus: Consuetudo familiaritatem inducit, constat, affert. Cf. [Necessitudo], [Usus], [Conjunctio].
FĂMĬLĬĀRĬTER, En ami, amicalement. Syn. Libere, amice. Usus: Cum aliquo licentius, liberius, familiarius, amicissime, solutiore animo vivere.
FĂMŌSUS, a, um, Diffamé, décrié. Syn. Infamis. Usus: Mulier famosa, libelli famosi. Sparsa epigrammata, in aliquem vulgata, famosa, probrosa, contumeliosa. Cf. [Infamis]. Ad laudem perperam adhibetur.
FĂMŬLA, æ, f. Servante. Syn. Ancilla. Usus: Virtus famula fortunæ.
FĂMŬLĀRIS, e, gen. com. D’esclave, de serviteur. Syn. Servilis. Usus: Famularis vestis.
FĂMŬLĀTŬS, ūs, m. Servitude, esclavage. Syn. Servitus. Usus: In famulatu alicujus esse. Miser virtutis famulatus, servientis voluptati.
FĂMŬLOR, aris, atus sum, ari, d. Être en service, être domestique. Syn. Servio. Usus: Qui præesse deberent, famulantur. Cf. [Servio].
FĂMŬLUS, i, m. Serviteur, esclave. Syn. Pedissequus. Usus: Adhibeant heri sævitiam in famulos, si aliter teneri non possunt. Cf. [Servus].
FĀNĀTĬCUS, a, um, Fanatique, superstitieux. Syn. Delirus, furens. Usus: Homo superstitiosus et fanaticus. Cf. [Insanus].