FŒNUM, i, n. Foin. Usus: Fœnum secare, demetere; furcillis versare, colligere, construere, in striam coarctare, in manipulos colligere, in metas exstruere, sub tectum congerere, in tabulata componere.
FŒTĔO, es, ere, n. Sentir mauvais. Syn. Male oleo. Phras. (Fœtet ex ore, Vulg.), il a mauvaise haleine. Anima illi fœtet, fœtente est spiritu; ne quidem animam conservare puram potuit; ore fœtido teterrimam nobis pestem inhalat; homo contaminato spiritu, qui omnes ab se odoris gravitate ac fœditate depellat, qui aliorum naribus maximam exhibeat molestiam; anima fœtida senis. Usus: Anima illi fœtet. Cf. [Fœtor].
FŒTĬDUS, a, um, Qui sent mauvais, fétide, infect. Usus: Os fœtidum.
FŒTOR, ōris, m. Mauvaise odeur, infection. Syn. Putidus et malus odor. Usus: Jacebat in suo fœtore et fimo.
FOLĬUM, ii, n. Feuille. Epith. Aridum. Phras. Folia decidunt, les feuilles tombent. Folia defluunt; arbor folia dimittit; foliis exuuntur, nudantur arbores. Usus: In arboribus truncus, rami, folia.
FOLLĬCŬLUS, i, m. Petit sac. Saccus, quo parricidarum caput involvebatur. Epith. Lupinus. Usus: Os folliculo obvolutum.
FOLLIS, is, m. Soufflet (pour le feu). Instrumentum ad ignem excitandum. Usus: Id sine follibus et incudibus effici non potest. Admotis follibus, flatu ignem accendere.
FŌMENTUM, i, n. Topique, calmant, lénitif. Syn. Delinitio. Usus: Hæc sunt solatia, hæc fomenta humanorum malorum. Fortitudinis fomento mitigatur dolor. Cf. [Remedium].
FONS, fontis, m. Source, fontaine. Epith. Dulcis atque plenissimus piscium, perennis, sanctus augustusque, fontes recentes, reconditi. Usus: 1. Fons ex summo montis excurrit, et magno aquarum strepitu cadit, prendre sa source. Lucum fons perenni rigabat aqua, arroser. Fontis venas intercidere, venas avertere, couper. Fontem exhaurire, tarir. Fons aquæ dulcis. Fontium gelidæ perennitates. Summa loci salubritas et copia, pluribus circumjectis fontibus perennium aquarum. 2. Principium, origo, caput, source, principe, origine, sujet. E fontibus potius hauriant, quam rivulos doctrinæ consectentur. Philosophiæ fontes aperire. Consiliorum, calamitatum omnium fontes.
FŎRĀMEN, ĭnis, n. Trou. Phras. Foramen in muro facere, percer un trou dans un mur. Parietem perfodere, perforare, perrumpere; murum terebrare, transverberare, pertundere. Usus: Foramina illa, quæ patent ad animum a corpore. Cf. [Sensus].