GRANDIS, e, gen. com. Grand, gros. Syn. Magnus, ingens, immanis. Usus: Jam grandis puer. Grandis et tragicus orator. Perspicuum et grande vitium. Ætate provectus, non tamen grandis natu.
GRANDĬTAS, ātis, f. Grandeur. Usus: Id apparet ex genere et granditate verborum.
GRANDO, ĭnis, f. Grêle. Rad. A granis; pluvia congelata in granorum forma decidens. Epith. Minuta, subita præcipitans. Phras. Grando cecidit, il a grêlé. Concreta in nubibus aqua, magnam vim nivosæ grandinis dejecit; grandinem venti glomeratam in terras egerunt; procella cœli fragore ingenti effusa est; imber grandinem incutiens torrentis modo effusus est. Excussa e nubibus grandinis procella. Usus: Grando mista imbri cadit.
GRĀNUM, i, n. Grain. Usus: Tritici grana.
GRĂPHĬCĒ, Parfaitement. Syn. Eleganter, scite. Usus: Graphice ornatus, graphice facetus.
GRASSĀTOR, ōris, m. Brigand. Syn. Latro. Cf. [Latro].
GRASSOR, aris, atus sum, ari, d. Faire irruption, attaquer. Syn. Sævio. Usus: Grassari in possessionem agri publici. Jure grassari, non vi. Grassari ad gloriam virtutis via.
GRĀTĒ, Avec plaisir. Syn. Animo grato. Usus: Quid pie, quid grate, quid humaniter ab illo factum unquam?
GRĀTES, um, f. Action de grâces. Syn. Gratiæ. Usus: Grates tibi ago. Cf. [Gratia].
GRĀTĬA, æ, f. Grâce, bienfait, reconnaissance. Syn. Grates, favor popularis, beneficium. Epith. Æquabilis, bona, excellens, fidelissima, illustris, non invidiosa, justa et debita, magna, major, mala, maxima, merita Diis immortalibus, muliebris, mutua, nimia, par, permagna, popularis, præclara, præsens, reconciliata, subita, summa, tanta, vetus, equestris. Gratiæ bonæ, multæ, excellentes, immortales, incredibiles, justissimæ, magnæ, majores, maximæ, meritæ, miræ, mirificæ, plurimæ, reliquæ, singulares. Phras. 1. Gratias tibi ago, je vous rends grâces. Si non parem tuis meritis, at pro nostro tamen studio meritam debitamque gratiam refero, reddo, habeo, persolvo, tribuo; etsi tanta, quantam debeo, referri gratia non potest, habeo tamen, quantam maximam capere animus meus potest; pro tuo isto in me studio gratiam et habeo, et habiturus sum immortalem; gratias tibi ago maximas, quandoquidem pares referre non possum. 2. Gratiam alicujus quærere, rechercher les bonnes grâces de qqn. Gratiam alicujus aucupari; locum gratiæ quærere apud aliquem; gratiam sibi conciliare; benevolentiam alicujus captare; in gratiam et amicitiam sese insinuare; inire gratiam ab aliquo velle; admitti in gratiam alicujus cupere. 3. Est in gratia apud illum, il est tout puissant près de cet homme. Principem apud illum gratiæ locum tenet, obtinet; amplissimam sibi apud illum collegit, peperit gratiam; magna apud illum positus est in gratia; floret principis sui gratia; excellit, magnam iniit apud illum, ab illo gratiam. Cf. [Favor]. 4. Non tua, sed aliorum culpa cecidisti e populi gratia, ce n’est pas par votre faute, mais par celle des autres que vous avez perdu la faveur populaire. Non tua, sed aliorum culpa, vitio, injuria studium populi amisisti; populi gratiam et benevolentiam perdidisti; et studio et benevolentia excidisti; aliena culpa factum est, non tua, ut populus non amplius tibi faveat, suffragetur; ut populus nec tam bene in te animatus sit, nec tam tui honoris studiosus; ut, qua florebas hominum gratia, eam amitteres; ut ea gratia hominum, qua fruebaris antea, prorsus excideres; ut amitteres hominum studia; ut ex animis atque favore hominum excideres; ut gratiosus apud populum minime sis; ut carus populo non amplius sis; ut nullum populi studium teneas; nullam ut populi gratiam obtineas; ut populum tui studiosum, bene in te animatum, tibi amicum non habeas; ut favente, benigno, tibi æquo, amico populo non utaris; ut ex amore populi effluxeris; ut perierit, quod habebas gratiæ. Studium populi, gratiam populi non tua, sed aliorum culpa exstinxit, perdidit, afflixit; non tua, sed aliorum culpa veterem gratiam exulceravit; benevolentiam populi non tua, sed aliorum culpa delevit, tibi eripuit, abstulit, ademit. Non tuum aliquod factum gratiam apud populum exstinxit, effudit, sed aliorum invidentia. 5. In gratiam cum adversario redii, je me suis réconcilié avec mon ennemi. Ego et adversarius meus voluntates rursum copulavimus; reconciliata inter nos ex inimicitiis gratia est; simultatem humanissime deposuimus; placatæ inter nos sunt iræ discordiæque nostræ; oblivione præteritorum discordias finivimus; ad amicitiam consuetudinemque pristinam nos traduximus. Gravi odio et simultate, qua diu conflictati sumus, deposita, complexi sumus inter nos, conjunctisque jam voluntatibus amicissime vivimus. Cf. [Reconcilio]. Usus: 1. Gratia, in qua amicitiarum et officiorum alterius memoria, alterius remunerandi voluntas continetur. Maximam tibi gratiam debeo. Maximam tibi gratiam habere et agere debeo. Gratiam memori mente persolvere, gratiæ alicui apponere, faire un mérite à qqn. Gratiam repetere, demander grâce. 2. Favor, amicitia, amor, faveur, amitié, crédit. Gratiam alicujus sequi, aucupari, assequi, consequi. Aliquem in magna gratia apud alterum ponere. Gratiam inire ab aliquo, cum aliquo, apud aliquem. Aliquo facto veterem gratiam exulcerare; effundere collectam gratiam, perdre l’amitié de qqn. In gratiam redire. In gratiam admittere, recipere aliquem. Aliquem in gratiam reducere, restituere; gratiam componere inter aliquos et reconciliare. 3. Auctoritas, plausus, favor popularis, autorité, crédit, faveur populaire. Gratiam aucupari, quærere; gratiam colligere, acquirere, consequi; gratia florere. Gratiam debilitare, exstinguere. 4. Causa, en considération de, pour. Prolis, quæstus, oblectationis gratia aliquid facere.