HAURĬO, is, hausi, haustum, ire, a. Puiser. Syn. Traho. Usus: E re aliqua magnam voluptatem, dolorem, calamitatem haurire. E fontibus Stoicorum abditis et reconditis, quoquo modo videbitur, hauries potius, quam consecteris rivulos. Artes et scientias ab Græcis hausimus. Animi nostri e divinitate hausti, accepti, libati. Cf. [Traho].
HAUSTŬS, ūs, Action de humer, d’aspirer. Usus: Purioris cœli haustus, respirer l’air pur.
HEBDŎMAS, ădis, f. Semaine. Syn. Septem dies. Phras. Hebdomas sancta, seu major, semaine sainte. Hebdomas Christi patientis cruciatibus recolendis sacra; solemnes feriæ, quibus cœlestes iras in omne genus humanum olim intentas Christus suo potissimum capite excepit; sanctior anni hebdomas. Usus: Vide, ne in quartam hebdomadem incidas.
HĔBES, ĕtis, omn. gen. Émoussé; stupide. Syn. Tardus, pinguis, obtusus, retusus, natura tardior. )( Acutus, acer. Usus: Hebes æque ac pecus. Sensus hebetes, tardi et pingues. Erat aliquis dolor, sed hebes. Ingenio est hebetiore. Cf. [Stupor], [Stupidus], [Indoctus].
HĔBESCO, is, ere, n. S’émousser. Syn. Obtundor, retundor, hebetor. Usus: Hebescere et languere in otio. An patiemur hebescere aciem auctoritatis nostræ?
HĔBĔTO, as, avi, atum, are, a. Émousser, affaiblir. Syn. Obtundo, retundo. Phras. Nimia luce hebetantur oculi, trop de lumière obscurcit la vue. Præstringit oculorum aciem lux nimia; aciem oculorum obtundit lux velo non castigata. Usus: Gladii hebetati. Hebetare et obtundere ferri aciem.
HELLŬĀTĬO, ōnis, f. Gloutonnerie. Usus: In lustris et helluationibus vitam degere. Cf. [Convivium], [Vorax], [Bibo], [Comessor].
HELLŬO, ōnis, Glouton. Syn. Gurges, comessator, natus abdomini suo, ventri deditus, decoctor. Epith. Concinnus; musicus, immanis, impurus, nequissimus, spurcissimus. Usus: Helluo patriæ, patrimonii. Helluo librorum Cato. Cf. [Nepos], [Vorax], [Comessor].
HELLŬOR, aris, atus sum, ari, d. Manger avidement, engloutir. Syn. Comessor, pergræcor, epulis et potationibus inservio; crapulæ, gulæ, intempestivis conviviis confringo, devoro, absorbeo, abligurio. Usus: Ille gurges helluatus est simul tecum reipublicæ sanguinem. Cf. [Consumo], [Prodigo], [Comessor].
HEM! Ah! oh! voyez donc! hein! Vox indignantis. Usus: Hem! nos homuli indignamur!