HŎNŌRĀTUS, a, um, Honoré, honorable. Syn. Qui in honore et pretio est. )( Inglorius. Adv. Valde. Phras. Vir honoratus, un homme honorable. Vir honestus et honoratus amplissima dignitate, semper in laude versatus, insolens infamiæ, circumfluens gloria; omnibus præsidiis ornatus, florens in urbe; cui omnes exhibeant levia quidem illa, sed honorabilia: salutare, appetere, assurgere, deducere, reducere, consulere; de quo omnes mirabiliter loquuntur et sentiunt. Vir communi omnium laude, magnificentissimis sæpe decretis honestatus. Vir in maximis muneribus spectatus, cui præcipuus honor habetur; qui magna cum dignitate vivit; qui splendore vitæ, ac dignitate plerosque superat; summis functus honoribus; cui nullus honor defuit; quem pauci honore antecedunt. Usus: Clarus et honoratus vir. Cf. [Clarus].
HŎNŎRĬFĬCĒ, Honorablement, avec distinction. Syn. Honorate. Phras. Honorifice de te sum locutus, j’ai parlé honorablement de vous. Mea in te honorifica fuit oratio; verbum nullum ex ore meo exiit, nisi tua cum laude conjunctum; laudavi, extuli, ornavi te; laudes haud parce in te contuli; iis verbis usus sum, quæ ad te honestandum valerent plurimum; honorificis te verbis prosecutus sum absentem. Cf. [Laudo]. Usus: Liberaliter aliquem et honorifice tractare. Ornate et honorifice de aliquo prædicare.
HŎNŌRĬFĬCUS, a, um, Qui honore, glorieux. Syn. Decorus, dignus. Usus: Honorificus in aliquem. Oratio honorifica.
HŎNŌRO, as, avi, atum, are, a. Honorer; récompenser. Syn. Honorem habeo, adhibeo; honesto, honorificis verbis prosequor; honorem debitum præsto, honore augeo, orno. Usus: Nusquam non virtus honoratur. Cf. [Honor].
HŌRA, æ, f. Heure. Epith. Antecedens, consequens, calamitosior, vacua periculis. Usus: Horam consumere, terere. Hora abit, In horam vivere. Hora amplius ludunt. Suis horis uti. Horæ subsecivæ, et quod a negotiis necessariis subtrahitur tempus, moments perdus, loisirs, (temps dérobé aux affaires). Horæ dimidium, demi-heure. Horæ dodrans, trois quarts d’heure.
Horæ Canonicæ, Heures canoniques, bréviaire. Syn. Preces horariæ, horarium sacerdotis pensum, divini officii pensum certas in horas distributum, statæ certis horarum intervallis sacerdotum precationes ex Ecclesiæ ritu præscriptæ. Phras. Orare ex Breviario horas Canonicas, dire son bréviaire. Ex libro precum horarium sacerdotale pensum persolvere; imperatum sacerdotibus precum diurnarum pensum conficere, absolvere; preces, quæ stato horarum intervallo distinguuntur, suadere, peragere; divini officii pensum exsolvere. Cf. [Oro].
HORDĔUM, i, n. Orge.
HŎRĬZON, ontis, m. Horizon. Syn. Finiens. Usus: Illi orbes, qui cœlum quasi medium dividunt, et aspectum nostrum definiunt, quos Græci ὁρίζοντας nominant, a nobis finientes recte nominari possunt.
HORNŌTĬNUS, a, um, De l’année, produit de l’année. Syn. Hujus anni, hornus. Usus: Frumentum, vinum hornotinum.
HORNUS, a, um, De l’année. Syn. Hornotinus, hujus anni. Usus: Vinum hornum.