IMPLŌRĀTĬO, ōnis, f. Action d’implorer, invocation. Usus: Si te illius acerba imploratio et vox miserabilis non inhibebat, ne civium quidem fletu commoveberis?
IMPLŌRO, as, avi, atum, are, a. Implorer, invoquer. Syn. Invoco, exposco, flagito, posco, appello, obtestor, voce miserabili opem peto, ad aliquem confugio, ad alicujus opem confugio. Adv. Etiam atque etiam. Usus: Deum hominumque fidem, auxilium, jura civitatis implorare. Cf. [Peto], [Preces], [Auxilium].
IMPLŪMIS, e, gen. com. Qui n’a pas encore de plumes. Usus: Implumes pulli.
IMPLŬVĬUM, ii, n. Bassin qui se trouvait dans l’intérieur des maisons de Rome et où étaient recueillies les eaux pluviales. Syn. Locus sine tecto in ædibus, quo descendere imber possit.
IMPŎLĪTĒ, Sans élégance. Syn. Inornate, inculte.
IMPŎLĪTUS, a, um, Inculte, grossier. Syn. Rudis. Adv. Admodum. Usus: Genus hominum rude ac impolitum; forma dicendi impolita. Cf. [Rudis], [Agrestis].
IMPŌNO, is, pŏsŭi, pŏsĭtum, ere, a. Placer sur. Syn. Pono super aliquid. Usus: 1. Diadema alicui, victori coronam imponere. Leges alicui per vim imponere. 2. Injungo, imposer, ordonner. Magnum onus alicui, multos labores, negotia imponere, injungere. Has mihi partes, hanc personam, hanc necessitatem Cæsar imposuit. 3. Mando, impero, ordonner. Frumentum, pecuniam in remiges imponere. 4. Præficio, préposer, mettre à la tête. Villicum pecori, agro imponere. 5. Infero, porter. Vulnera alicui, plagam mortiferam reipublicæ, injurias et contumelias imponere. 6. Decipio, en imposer, tromper. Imponere alicui.
IMPORTO, as, avi, atum, are, a. Apporter, causer, susciter. Syn. Infero, affero, præbeo, exhibeo. )( Exporto. Usus: Ea res magnam nobis calamitatem, multa odia, suspiciones, pericula importavit. Cf. [Affero].
IMPORTŪNĒ, Mal à propos, à contre temps. Syn. Moleste, minus idoneo tempore.