ĬNHŪMĀNĬTER, Durement. Syn. Inhumane.
ĬNHŪMĀNUS, a, um, Inhumain, cruel. Syn. Crudelis, communi hominum sensu carens, asper, ferus, durus, difficilis, agrestis; morum insuavium, vitæ communis ignarus; humanitatis expers, immemor, nunquam particeps; inops humanitatis et inurbanus; ab humanitate derelictus. Phras. 1. Homo ferus et inhumanus est, cet homme est barbare et inhumain. Nihil tam ferum ac inhumanum, quam hominis hujus indoles asperrima; humanitatem exuere videtur, ita difficilis aditus, gravis vultus, superba responsa, insolens est vita; summa morum acerbitate et immanitate natura omni humano generi insociabilis; ut feræ quædam nunquam mitescunt, sic immitis et implacabilis est ejus hominis animus et a cultu ac humanitate longissime remotus. Cf. [Barbarus], [Durus], [Crudelis]. 2. Brasiliæ populi plane inhumani sunt, les peuples du Brésil sont tout à fait sauvages. Brasiliæ gentes humanitatis immemores sunt; humanitatem omnem exuerunt, abjecerunt; omnem humanitatis sensum amisere, ab humanitate derelicti sunt; humanitatem a se omnem exstirparunt. Usus: In hoc animo nihil inhumanum, nihil agreste est. Cf. [Agrestis].
ĬNHŬMĀTUS, a, um, Qui n’a pas reçu de sépulture. Syn. Insepultus. Usus: Diogenes se inhumatum projici jussit.
ĬNĬBI, Là (sans mouv.). Syn. Ibidem.
ĬNĬMĪCĒ, En ennemi. Syn. Infeste, inimico animo. )( Amice. Usus: Infestissime, inimicissime agere, contendere cum aliquo, insectari aliquem.
ĬNĬMĪCĬTĬA, f. Inimitié. Syn. Simultas, alienatio, disjunctio. Epith. Aperta, summa. Phras. 1. Graves inimicitias inde habebis, vous vous ferez par là d’implacables ennemis. Graves inimicitias suscipies, subibis, adibis; grandes tibi inimicitiæ erunt, nascentur; ad inimicitias graves venies, descendes; intercedent tibi cum aliis graves inimicitiæ; grave odium adversus te concitabis; odium subibis, incurres acerbissimum; habebis tibi infensos multos; gerendæ tibi erunt, exercendæ capitales inimicitiæ; ab inimicitia tua eam ob rem deficient plurimi, et societatem dissolvent; in simultate non cum paucis eris; plurimos a te avertes; alii ex aliis se a conjunctione tua avellent; non pauci alieno in te erunt animo, seseque a te disjungent; infestis deinceps animis dissidebitur; inimicitias graves contrahes; alia ex aliis simultas incidet, atrocioribus inimicitiæ certaminibus exercenda. Cf. [Amicitiam dissolvo], [Odium]. 2. Ponite tandem inimicitias, réconciliez-vous enfin. Inimicitias tandem candide et simpliciter ponite, deponite; exstinguite veteres simultates; inimicitias diuturnas caritati patriæ condonate; discedite tandem ab inimicitiis et odiis inveteratis, vosque ex inimicitia in gratiam revocate. Cf. [Amicitiam redintegro], [Concilio]. Usus: 1. Inimicitias appetere, concevoir, avoir de la haine. Indicere, concipere, denuntiare; ad inimicitias vocare. 2. Inimicitias capere, se faire des ennemis. Suscipere, adire, subire, habere, exercere, gerere; ad inimicitias venire, descendere; inimicitiæ mihi tecum sunt, intercedunt. 3. Inimicitias deponere, se réconcilier. Ponere, patriæ concedere inimicitias; ab inimicitiis discedere. Cf. [Odium].
ĬNĬMĬCUS, a, um, Ennemi. Item:
INĬMĪCUS, i, m. Ennemi. Syn. Hostis, infestus, infensus, adversarius, alienatus, non æquus, iniquus, invidus, obtrectator. Epith. Acer, acerbus, communis, gravis, incolumis, innocens, magnus, odiosus, paternus, pecuniosus, potentissimus, valens, verecundus, voluntarius. Adv. Acrius, aperte, crudeliter, graviter, valde, usque eo. Phras. Inimicus est perpetuus, c’est un ennemi éternel. Alienissimo est a me animo; inimicissimum se mihi reddidit; animum ostendit mihi crudeliter inimicum; immortales in me gerit, exercet iras; infestissimus est meis fortunis et laudibus; inimicitias jam diu susceptas et, ut videtur, posteris tradendas, pertinacissime persequitur; resident etiamnum in animo ejus graves atrocesque inimicitiæ; sunt mihi cum eo homine inimicitiæ et vetetes et atrocibus celebratæ certaminibus; odio me insectatur capitali; adversario illo utor gravi sane et infenso, qui, quidquid virium habet et acerbitatis, id totum in me confert ac effundit; qui adversatur mihi acerrime et gravissime; qui mihi pestem ac perniciem molitur, exitum machinatur; qui totus incumbit in meam perniciem; me ubique meaque commoda oppugnat; nullam adversus me injuriam prætermittit. Cf. [Hostis], [Odium], [Injuria]. Usus: Aspicere te non potest, adeo inimico in te est animo.
ĬNĪQUĒ, Injustement. Syn. Injuste. Usus: Ita iniquissime comparatum est; iniquissime expulsus. Inique, contra jus fasque agere.
ĬNĪQUĬTAS, ātis, f. Injustice. Syn. Injuria. Epith. Tanta. )( Æquitas. Usus: Æquitas certat cum iniquitate. Habet ea res magnam iniquitatem. In tanta hominum perfidia et iniquitate vivimus. Cf. [Injuria].