INŎPĬNANS, antis, omn. gen. Pris au dépourvu, surpris. Usus: Multos in agris inopinantes deprehendit.

ĬNŎPĪNĀTĔ, Inopinément, à l’improviste. Usus: Inopinate, præter spem accidit. Cf. [Casu].

ĬNŎPĪNĀTUS, a, um, Inattendu, imprévu. Syn. Nec opinatus, improvisus. Usus: Omnia repentina et inopinata graviora. Dictu inopinatum atque mirabile. Ex inopinato observare aliquem. Cf. [Improviso].

ĬNOPPORTŪNUS, a, um, Peu convenable, peu favorable. Syn. Alienus, incommodus. )( Opportunus. Usus: Sedes eo in loco non inopportuna sermoni nostro.

ĬNOPS, ŏpis, omn. gen. Pauvre, dépourvu de. Syn. Pauper, nudus, impotens. )( Abundans. Usus: Inops rei alicujus, vel a re aliqua. Inops ærarium et exhaustum. Humanitatis inops et inurbanus homo. Cf. [Pauper], [Inopia].

ĬNORDĬNĀTUS, a, um, Mal ordonné, confus, en désordre. Syn. Perturbatus, confusus. )( Ordinatus. Usus: Ex inordinato in ordinem reducere.

ĬNORNĀTĒ, Sans ornement. Syn. Inculte, ineleganter.

ĬNORNATUS, a, um, Peu orné, grossier, sans art. Syn. Inconditus, incomptus, agrestis, rudis, horridus, sine nitore et palæstra. )( Ornatus. Usus: Inornata mulier, oratio. Nuda et inornata inventio. Cf. [Incultus].

INPRĪMIS, mei: IMPRĪMIS, Avant tout, d’abord. Syn. Cumprimis. Usus: Imprimis te amo. Argumentum imprimis firmum.

INQUAM, Dis-je. Syn. Dico, ut dixi, ut institui dicere. Usus: Hoc, inquam, dico.