ALLŎQUĬUM, ii, n. Entretien, paroles de consolation. Syn. Allocutio. Usus: Blando, benigno alloquio, comitate invitandi, beneficiisque sibi aliquem conciliare.
ALLŎQUOR, eris, lŏcūtus sum, loqui, d. Parler à qqn; s’entretenir. Syn. Affari, compello, appello; sermonem cum altero jungo, habeo. Phras. Aspere allocutus est hominem, il lui adressa durement la parole. Verbis vehementioribus prosecutus hominem est; duris appellavit: asperius, verbis gravibus in hominem invectus est. Verbis in hominem incurrit, incursavit sane asperis; acriter, vehementer, acerbe hominem apellavit; multos severitatis aculeos emisit in hominem; multa dixit aspere, multa petulanter et contumeliose, Verbis accepit hominem haud sane mollibus, omni verborum importunitate in hominem se concitavit, acriter, acerbe inclamavit, interpellavit hominem. Usus: Te nunc alloquor, Africane. Cf. [Loquor].
ALLŬBESCO, is, lubui, lubitum, ere, n. Commencer à plaire. * Usus: Nunc mihi allubescit primulum. Cf. [Libet].
ALLŪDO, is, ludi, lusum, ere, n., nonnunquam a. Badiner, plaisanter. Syn. Ludere, et quod dictum, alio referre. Usus: Galba varie et copiose alludens, varias similitudines afferebat. Alludere ad mulierem.
ALLŬO, is, lui, ere, a. Baigner, arroser. Syn. Juxta fluo. Usus: Fluvius mœnia alluit; mare terras.
ALLŬVĬO, ōnis, f. Alluvion. Syn. Eluvies. Usus: Alluvionum jura, droits d’alluvion.
ALMUS, a, um, Sacré, auguste. Syn. Sanctus, augustus. Usus: O fides alma! quo te terrarum recepisti?
ĂLO, is, alui, alĭtum vel altum, ere, a. Nourrir. Syn. Educo, nutrio, pasco. Differ. Nutrire parvulorum, alere adultorum. Adv. Copiosius. Phras. E prædiis alitur, son champ le nourrit. Prædiorum fructibus sustinetur, spiritum et vitam ducit; vitam propagat. Habet quasi nutriculas prædia. Ager educator et altor illum nutricatur. Alimenta prædiis expedit. Lacte, atque pecore vivit, vitam tolerat. Curandis agnis victitat, victum sibi quærit. Prædiorum fructus alimenta illi subministrant; victum præbent; opportuna illi vitæ subsidia conferunt, adjiciunt. Usus: 1. Alere exercitum, magnas copias, entretenir une armée. 2. Transl. Augere, fortifier, soutenir, animer. Impunitate alitur hominum improborum audacia, spes, furor. Hominis mens discendo, ingenium exercitatione, dicendi assiduitate, verborum copia alitur et crescit.
ALPES, ium, f. les Alpes. Usus: Alpium vallum, murum contra transgressionem Gallorum natura objecit. Cf. [Mons].
ALSĬUS, Comp. de l’in. Alsus. Plus frais. Usus: Antio nihil quietius, nihil alsius.