LITTĔRĀTŪRA, ræ, f. Connaisance. Usus: 1. Memoria litteraturæ velut germana soror est. 2. Varia eruditio, instruction, science, littérature. Erat in Cæsare ingenium, ratio, litteratura, cogitatio.
LITTĔRĀTUS, a, um, Savant, lettré. Syn. Liberaliter eruditus, doctus et sciens, omnibus artibus liberalium studiorum excultus; litteris instructus; in omni bonarum litterarum artiumque genere versatus; doctrina atque optimarum artium studiis perpolitus; ornatus iis artibus, quibus ingenia ad doctrinam excoluntur. Usus: Litteratum otium, Senectus litterata. Cf. [Doctus], [Applico].
LITTŎRĔUS, a, um, De rivage. Usus: Arbores, aves littoreæ.
LĬTŪRA, æ, f. Rature. Syn. Linea inducta ad aliquid delendum. Epith. Flagitiosa. Usus: Menda lituris corriguntur. Hoc nomen in litura est.
LITTUS, ŏris, n. Rivage. Syn. Ora, ripa. Epith. Delicatissimum, desertum. Usus: Delectat me orarum ac littorum amœnitas.
LĬTŬUS, i, m. Bâton augural courbé par le bout; trompette. Syn. Bacillum leniter incurvum a litando dictum. Epith. Auguralis, insignis, clarissimus. Usus: Lituus auguralis ab ejus litui, quo canitur, similitudine nomen accepit. Lituus auguratus insigne.
LĪVĔO, es, vel LĪVESCO, is, ere, n. Être, devenir bleuâtre. Usus: 1. Digiti livescunt. 2. Invidus fio, Être envieux, jaloux. Livescere fas non est.
LĪVĬDUS, a, um, Livide; envieux, jaloux. Syn. Invidus, malevolus.
LIXA, æ, m. Vivandier. Usus: Impedimenta subsequi jussit, et calones, lixasque, et invalidos senes.
LŎCĀTĬO, ōnis, f. Arrangement; location, loyer. Epith. Scelerata, falsa, inanis. Usus: Porticus, quæ ex locatione reficiebatur. Postularunt, ut induceretur locatio.