LUCTĀTOR, ōris, m. Lutteur, athlète.
LUCTĬFĬCUS, a, um, Affligeant, triste, funeste. Usus: Clades luctificæ.
LUCTOR, aris, atus sum, ari, d. Lutter. Syn. Concerto, contendo. Adv. Amplius. Usus: Luctari cum aliquo. Cf. [Contendo].
LUCTUŌSUS, a, um, Douloureux, funeste. Syn. Funestus, luctu plenus, quod habet luctum. Usus: Afflicta et prostrata virtus maxime luctuosa est. Dies populo acerbus et luctuosus. Cf. [Tristis].
LUCTŬS, ūs, m. Deuil, affliction. Syn. Mœstitia, mœror, squalor, sordes, lacrimæ, fletus. Epith. Acerbissimus, continuatus, domesticus, gravissimus, impudens, magnus, publicus, summus, tantus, tristis. Phras. Civitas universa in luctu erat, toute la cité était plongée dans le deuil et la consternation. In squalore erat civitas; in sordibus, lamentis luctuque jacebant omnes; luctu occupati erant omnium animi; luctu conficiebantur; squalebat urbs tota, in luctu erat, versabatur; luctus non continebatur parietibus unius domus, sed totam urbem pervadebat; quem luctum hauserint, perceperint cives omnes, sordida scissaque veste alii, alii lacrimis ac querelis testabantur; concessum in omnem formam luctus est; jacebant alii in squalore et sordibus, alii lacrimis prope ac gemitibus contabescebant. Cf. [Lugeo], [Lacrimor], [Gemo], [Mœror], [Tristitia]. Usus: Luctus est ægritudo ex ejus, qui carus fuerat, acerbo interitu. Habet ea res luctum. Nolo te in eumdem luctum vocare. Incidere in maximos luctus. Luctum levare, sedare, tollere. Luctum deponere.
LŪCŪBRĀTĬO, ōnis, f. Veillée; travail fait la nuit. Syn. Vigiliæ nocturnæ, commentatio.
LŪCŪBRO, as, avi, atum, are, n. et a. Travailler la nuit. Syn. Elaboro, elucubro. Usus: Accipe opusculum his contractioribus noctibus lucubratum, reçois donc ce petit opuscule, fruit de mes veilles pendant ces nuits déjà plus courtes. Cf. [Compono].
LŪCŬLENTĒ, Très bien, parfaitement. Syn. Copiose, splendide. Usus: Luculente scribere, dicere.
LŪCŬLENTER, D’une manière excellente, magnifique. Syn. Luculente, egregie.
LŪCULENTUS, a, um, Clair, brillant; excellent, remarquable; digne de foi. Syn. Elegans, præstans, insignis, grandis. Usus: Luculentus scriptor. Luculentam plagam mihi inflixit. Homo luculentus.