MĂGĬCUS, a, um, Magique. Usus: Carmen magicum.
MĂGIS, Plus. Syn. Plus, plusque, mage. )( Minus. Usus: Semper magis magisque suspicor. Annos natus magis quadraginta. Magis est, quod lugent, quam quod, etc.
MĂGISTER, tri, m. Maître. Syn. Præceptor, doctor, auctor. )( Discipulus. Epith. Bonus et eruditus, familiaris, gratissimus, imbecillis, magnus et sapiens, molestus, novus, præstantissimus, perfectior, senior, summus, exquisitus, germanus, ineptus rhetoricus. Usus: Magistrum habere; aliquo magistro uti. Apud magistrum pueri excercentur. Dux et magister ad faciendum aliquid. Plato auctor et magister intelligendi, virtutis, animi. Stilus perfector dicendi et magister. Timor non diuturni magister officii. Sub haud pœnitendo magistro litteras didicit. Cf. [Doctor].
MĂGISTĔRĬUM, ii, n. Fonction de chef, de surveillant, de gouverneur. Syn. Magistri munus, officium, cura, dignitas. Epith. Novum, nequissimum. Usus: Magisterium morum. Magisteria a majoribus instituta me delectant.
MĂGISTRA, æ, f. Maîtresse, celle qui guide. Usus: Legis æternæ vis, quasi dux et magistra vitæ et officiorum.
MĂGISTRĀTŬS, ūs, m. Magistrature; magistrat. Syn. Dignitas, honor, potestas, fasces, procuratio muneris publici; qui cum potestate est; qui potestatem gerit. )( Privatus. Epith. Æquus, amplus, annuus, certus, furibundus, levissimus et divulgatus, mutus, lex loquens, patricius, provincialis, sanctissimus, summus. Amentes, annui, avariores, egregii, improbi et rapaces, inepti, liberi, maximi, ministri, minores. Phras. 1. Magistratus honorem, cu, vuti, tribuit, il donne à qui il veut, les honneurs de la magistrature. Honores, quibus vult, mandat; imperii summam, quibus vult, tradit, committit; imperium, quibus vult, mandat, defert; magistratum, quibus vult, dat, committit, mandat; reipublicæ, quos vult, præficit; summam rerum, quibus vult, permittit; summum imperium potestatemque rerum omnium, quibus vult, committit; summam rerum ad eos, quos privata necessitudo potiores efficit, pro libidine defert; summam rerum dat; reipublicæ principatum iis concedit; principes in republica ponit; in summo imperio locat, quos non merita, sed privata necessitudo commendat. 2. Multos magistratus gessit, il exerça de nombreuses charges. Multos honores gessit; imperii summam sæpe tenuit; imperium gessit sæpe; sæpius cum imperio fuit; in magistratu fuit sæpius; summa rerum sæpe ad ejus arbitrium rediit; sæpius summo magistratu reipublicæ præfuit; non raro summa imperii ad hunc virum respexit; principatum suæ civitatis sæpe obtinuit. 3. Ad summum magistratum pervenies, vous parviendrez au souverain pouvoir. Summum, atque altissimum civitatis gradum obtinebis; ea consequeris, quæ in republica sunt amplissima; honestissimo loco, summo loco tua in civitate futurus es; in magistratum venies; in summo imperio locabere. 4. Quis in tanta perturbatione temporum magistratum suscipere audeat? Qui au milieu de tant de révolutions oserait prendre possession de qqc charge? Quis magistratum capere, rempublicam capessere, quis attingere rempublicam, magistratum inire impendentibus tot periculis audeat, animum inducat? Usus: Munus est magistratus, intelligere, se gerere personam civitatis, debereque ejusdem decus, et dignitatem sustinere, servare leges, jura describere, eaque fidei suæ commissa meminisse. Magistratum petere. Magistratum creare, ordinare, constituere. Magistratum alicui mandare. Magistratum assequi, adipisci, accipere. Magistratum gerere. Magistratum deponere; magistratu abire. Cf. [Dignitas], [Honor], [Officium], [Imperium].
MAGNĂNĬMĬTAS, ātis, f. Grandeur d’âme, magnanimité. Syn. Magnitudo animi, animi celsitas, amplitudo, præstantia, altitudo; magnus animus et excelsus. Phras. 1. Novi magnanimitatem tuam, je connais votre grandeur d’âme. Novi animi tui firmitatem, constantiam, vim, fortitudinem, excellentiam, sublimitatem; novi, quam non humili et fracto sis animo; quam ad omnem eventum, ad omnes casus ferendos, ad omnem fortunam, omnes temporum motus ac vicissitudines stabili ac parato sis animo; quæ in te sit indoles virtutis; quæ amplitudo animi ac consilii. Novi, quod animi tibi robur sit; nihil esse tam arduum, aut periculi plenum, quod aut non alto quodam aggrediaris animo, aut consilii præsentia non perfringas. Cf. [Animus fortis].
MAGNĂNĬMUS, a, um, Noble, généreux, magnanime. Syn. Magni animi vir et excellentis. Usus: Vir fortis et magnanimus. Cf. [Animus], [Altus].
MAGNES, ētis, m. Aimant. Syn. Lapis ferrum ad se alliciens.