MŬTĬLO, as, avi, atum, are, a. Mutiler, couper, estropier. Syn. Diminuo. Usus: Mutilatum exercitum in Galliam duxit. Naso, auribus, membrorum parte mutilati.
MŬTĬLUS, a, um, Mutilé, tronqué. Syn. Diminutus, mutilatus. )( Integer. Usus: Mutila quædam et hiantia loqui, prononcer des phrases tronquées, parler sans suite. Cornibus mutilus.
MŪTO, as, avi, atum, are, a. Mouvoir, déplacer; changer, modifier. Syn. Mutationem facio, permuto, inverto, converto, immuto, commuto, vario. Adv. Turpissime, leviter, paulatim, repente, valde. Phras. 1. Locum mutavit, non ingenium, il changea de lieu, non de conduite. Nihil de suis institutis immutavit; mores antiquos non exuit, non correxit; novum ingenium non induit, nec in diversum animum mutavit; nihil de actionum suarum cursu deflexit; loci mutatione nihil a versus a prioribus institutis, nec ad alia se consilia contulit, in alios mores non abivit; commutatio loci quidem facta est, sed ab ingenio suo nihil variavit. 2. Fortuna mutata est, la fortune a tourné. Fortuna jam verterat; fortuna jam variaverat; fortunæ inclinatio quædam facta erat; eam rem conversio rerum, et inclinatio temporum secuta est; fortunæ mutatio in contrarium facta est; paucis diebus magna erat rerum facta commutatio, ac se fortuna inclinaverat. Res in contrarium verterat. 3. Mutare consilium, changer de résolution, de plan, de projet. Calculum reducere; decedere de sententia; discedere a sententia. 4. Mutare ferociam, changer son naturel sauvage. De asperitate multum lenire atque submittere; in mores a veteri asperitate alienos verti; supercilium remittere, ponere. 5. Tempus concedere ad mutandam sententiam, accorder du temps pour changer d’idée. Tempus dare ad receptum pertinacis sententiæ. Usus: Pactiones, consilium, genus dicendi, moris, vestem, sententiam mutare. Civitatem, solum mutare. Nihil mutavit odor, nihil mutatus est.
MŪTŬĀTĬO, ōnis, f. Action d’emprunter, emprunt. Usus: Multos minutis mutuationibus defraudavit.
MŪTŬĒ, Réciproquement, en retour. Syn. Vicissim, mutuo. Usus: Officiis mutue respondere, répondre aux bons offices.
MŪTŬO, Mutuellement, réciproquement. Syn. Mutue. Usus: Fac, valeas meque mutuo diligas.
MŪTŬOR, aris, atus sum, ari, d. Emprunter qqche à qqn. Syn. Mutuam sumo pecuniam; utendum aliquid accipio. Adv. Aliunde. Usus: Orator subtilitatem e philosophia mutuatur, et vicissim reddit ubertatem orationis et ornamenta dicendi.
MŪTUS, a, um, Muet. Syn. Elinguis, tacitus. )( Loquens, eloquens. Usus: Civitas fracta malis, muta, debilitata metu. Curia elinguis, mutum forum. Tempus mutum a litteris. Cf. [Obmutesco].
MŪTŬUM, i, n. Emprunt. Usus: Pecuniam sumere mutuum.