NĒGLĬGENS, entis, omn. gen. Négligent, indifférent, insouciant. Syn. Socors, indormiens, dissolutus. )( Sedulus, diligens. Phras. Negligens est in rebus suis, il néglige ses affaires. Rebus suis plane indormit; segnis est ad imperata; dormitat in rebus suis; solute, indiligenter, oscitanter agit omnia; cum maxima illum negotia circumstent, sedet, et oscitatur; segniter, otiose, negligenter agit omnia. Negligentia, inertia, pigritia est incredibili. Cf. [Negligo]. Usus: Eum socors et negligens natura tardavit.
NĒGLĬGENTER, Négligemment, sans soin. Syn. Indiligenter, oscitanter, pro cætera socordia.
NĒGLĬGENTĬA, æ, f. Négligence, incurie, indifférence, etc. Syn. Indiligentia, pigritia, socordia, inertia, incuria. )( Diligentia. Epith. Agrestis et inhumana, diligens, diserta, non ingrata, mira, plena, summa, turpis. Usus: Negligentia corrumpit animum. Fugere agrestem et inhumanam negligentiam. Negligentiæ se dedere. Negligentia languere, obtorpescere. Cf. [Pigritia].
NĒGLĬGO, is, lexi, lectum, ere, a. Ne pas faire attention à, ne pas s’occuper de, négliger. Syn. Mitto, non curo, curare omitto, leviter fero, dissimulandum puto, contemno. )( Curo. Adv. Omnino, maxime, necesse, plane, crudeliter. Phras. 1. Litteras olim diligenter cultas nunc plane negligit, il ne s’occupe plus des lettres qu’il cultivait autrefois avec ardeur. Litteras jam ad se nihil pertinere arbitratur; non laborat jam de paranda doctrinæ fama, nec progressus sui in litteris rationem ullam ducit; nulla illum de litteris cura jam tangit; obduruit plane ad litteras. Famam ingenii plane abjecit; soluto et quieto in tantis æmulantium studiis agit animo; animo ad litterarum studia est omisso; nihil de studiis litterarum sollicitus est. Litteras nil pensi habet. Jacet, refrixit ille discendi labor. Oblivio litterarum eum cepit; summa apud eum rei maxime necessariæ incuria. Motam jam dudum remisit industriam. 2. Negligit officium suum, il néglige son devoir. Cessat in officio; claudicat in officio; deest officio, occasione, sibi; causam suam ipse prodit; causam ipse suam damnat; abest illi cura, diligentia; remisso ac languido est animo in rebus suis; languidius versatur in opere. 3. Hæc omnia sunt ab iis neglecta, ils négligent toutes ces choses. Nihil obedienter curatum; id totum pro cætera socordia actum; dimissa maximarum rerum opportunitas; res tanta ex omnium cura est omissa. 4. Negligant, per me licet, isti commoda publica, qu’ils se soucient peu, je le veux bien, des intérêts de la république. Neglectui, per me licet, sint istis commoda publica; pedibus, per me licet, ista trahantur; fiat jactura istorum omnium, et salutis communis oblivio capiat levissimorum hominum pectora. Dissolvantur instituta omnia, quibus saluti publicæ cavetur; obterantur et conculcentur. Jaceant leges, instituta majorum obsolescant, frigeant bonorum civium studia, langueant, senescant: ego ista nec moveo, nec curo. Vilia habeantur, susque deque habeantur publica commoda, ego ne manum quidem verterim. 5. Adeone negligis sinistram famam? Est-ce ainsi que vous vous inquiétez peu d’une mauvaise renommée? Adeone parum abhorres sinistram de te famam? adeone parvi facis? adeone parum pensi tibi est? nihil igitur pensi habes, nihil laboras; nihil ad te pertinere arbitraris, quis hominum de te sermo sit? adeone famam abjecisti? adeo nec bonæ, nec sinistræ famæ cura cogitatioque te tangit ulla? Usus: Exempla majorum, leges, auctoritatem senatus, religiones, jura publica neglexisti. Cf. [Piger].
NĔGO, as, avi, atum, are, n. et a. Nier; refuser, ne point accorder. Syn. Inficior, abnuo, denego, recuso. )( Affirmo, fateor, promitto. Adv. Ad extremum, belle, jucunde, liquido, omnino, molestius, palam, plane, præcise, prorsus, recte, valde, verius, usquam, vulgo. Phras. 1. Negat se a te quidquam accepisse, il affirme qu’il n’a rien reçu de vous. Pernegat, se quidquam a te accepisse, inficias it, præcise negat; plane sine ulla excusatione præcidit; pari animi vultusque constantia abnuit, tibi a se quidquam deberi. 2. Negat sibi omnes delicias, il se refuse toute satisfaction. Genium ubique defraudat; deliciis se fraudat omnibus; ab innocentibus etiam deliciis manum abstinet. 3. Negat opem, il refuse son secours. Spe auxilii rogantem frustratur. Cf. [Nolo].
NĔGŌTĬĀLIS, e, gen. com. Relatif à une affaire. Usus: Pars negotialis ea constitutione contenta.
NĔGŌTĬĀTĬO, ōnis, f. Commerce, négoce. Syn. Mercatura. Epith. Vetus.
NĔGŌTĬĀTOR, ōris m. Marchand. Syn. Mercator. Epith. Germanus, obscurus, improbus. Cf. [Mercator].
NĔGŌTĬŎLUM, i, n. Petite affaire. Usus: Erit aliquid negotioli.
NĔGŌTĬOR, aris, atus sum, ari, d. Faire le commerce. Syn. Negotium gero; mercaturam facio, exerceo. Cf. [Mercator].