NO, as, avi, atum, are, n. Nager. Syn. Nato. Usus: Natura bestias nantes aquarum incolas esse voluit. Cf. [Nato].
NŌBĬLIS, e, gen. com. Célèbre, renommé; de noble origine. Syn. Clarus, insignis, genere nobili natus; honesto, summo loco natus; bono loco natus; clarissimo patre satus vel natus, non ignobili, equestri loco, nobilissima familia, inclitis avis seu majoribus natus; stirpe antiquissima, in summa familia ortus; natus in antiquissima amplissimaque familia; bonis parentibus, ampla et honesta familia editus; generosa stirpe profectus; honestissimi et nobilissimi generis; generosus, non ignobilis, non obscurus, in veteri dignitate fortunaque natus; genere insignis, vir honestissimæ imaginis, veteris prosapiæ, multarum imaginum, de summo loco; prognatus genere summo, et summis divitiis, clarus genere; inclitus nobilitate; nobilitate florens, præcellens; regali sanguine creatus; regio semine ortus; vir honoratissimæ imaginis. )( Obscurus, ignobilis. Phras. 1. Nobilis est, il est noble. Domestico summo genere est; inter populares nobilitas illi et opes eminent; nobilitatem generis summam habet; antiquo genere in spem magnæ fortunæ genitus est; antiquitate generis et gloria majorum floret; multas insignesque familias paterna nobilitate complexus est; multa claritudine generis, illustri sanguine est; majorum commendatione insignis est. 2. Materna stirpe non est nobilis, sa mère n’est pas de race noble. Materno genere impar est; paterno summo genere, materno humili atque obscuro. 3. (Nobilis novus, Vulg.), noble de fraîche date. Homo novus; una imagine nobilis; per se cognitus nulla majorum commendatione; nullis imaginibus decorus; qui sibi omnia fortunæ incrementa vel ornamenta debet; qui nobilitatis insignia primus in familiam invexit; splendorem generi suo accersit; natales suos novo dignitatis splendore illustravit. 4. Nobilibus adscriptus est, il fait partie de la noblesse. In nobilium ordinem adscriptus, adscitus, adlectus, cooptatus est; inter nobiles lectus est; nobilitatis jure, ac prærogativa donatus, ornatus est; collata est illi dignitas equestris. Usus: Vir inter suos illustris, ac nobilis. Nequaquam tam genere insignes, quam vitiis nobiles. Ex pietate nobilis et clarus. Cf. [Familia], [Genus], [Generosus].
NŌBĬLĬTAS, ātis, f. Célébrité; noble naissance, noblesse. Syn. Claritas, antiquitas, dignitas generis; vetustas familiæ, splendor, claritudo generis. )( Ignobilitas. Epith. Excellens, clarissima, gloriosa, inimica, integra, innocens, major, notior, par, præclara, præstans, summa, tanta, vera, insignis, princeps, illustris, antiqua, nulli secunda, ingenua, obscurior. Usus: Nobilitate florere, præcellere. Ad memoriam laudum domesticarum et illustrandam nobilitatem tuam. Cf. [Genus], [Nobilis].
NŌBĬLĬTO, as, avi, atum, are, a. Faire connaître, rendre célèbre. Syn. Illustro, orno, celebro. Usus: Poetæ et opifices post mortem nobilitari volunt. Nobilitatus multitudine rerum gestarum. Spectata et nobilitata viri virtus. Cf. [Illustro], [Nobilis].
NŎCENS, entis, omn. gen. Nuisible. Syn. Noxius. )( Innocens. Usus: Reus nocens. Libido hominum pestiferorum et nocentissimorum. Cf. [Reus].
NŎCĔO, es, cŭi, ere, n. Nuire. Syn. Officio, obsto, fraudi sum, detrimentum affero, incommodo afficio, calamitatem importo, mali aliquid inveho. Adv. Inepte, leviter, mediocriter, quam minimum. Usus: Non licet, sui commodi causa nocere alteri. Nihil nocuerit, si cum Balbo fueris locutus. Cf. [Damnum], [Detrimentum], [Incommodum], [Incommodo].
NOCTŬA, æ, f. Hibou, chouette. Syn. Noctuam Athenas mittere, porter de l’eau à la rivière (Prov.).
NOCTU, Pendant la nuit. Syn. Nocturno tempore, in tenebris, nocte. Usus: Noctu, an interdiu. Cf. [Nox].
NOCTŬĂBUNDUS, a, um, Qui a lieu, qui se fait la nuit. Syn. De multa nocte ambulans.
NOCTURNUS, a, um, De nuit, nocturne. )( Diurnus. Usus: Nocturni diurnique labores. Fur nocturnus.