NUNDĬNOR, aris, atus sum, ari, d. Être au marché, faire du commerce, trafiquer. Syn. Mercor, emo, cauponor. Usus: Senatorium ordinem pretio nundinari.
NUNTĬO, as, avi, atum, are, a. Annoncer, dire, déclarer. Syn. Affero, ab aliquo alicui nuntium perfero. Adv. Pertumultuose, quam primum, vere, longe, non dubie, obscure, vesperi. Phras. Nuntiatum est nobis, on nous a annoncé. Perlatum, allatum est ad nos; renuntiatum nobis est; nuntius citatis equis ad nos allatus, perlatus est; certis auctoribus accepimus; certos nuntios accepimus; nuntii ad nos venere, qui paulo certius aliquid in rebus attulere; fama ad nos, ad aures nostras pervenit; fama perlata est ad nos. Usus: Pompeio in hortos nuntiavit. Cf. [Narro], [Nuntius].
NUNTĬUS, ĭi, m. Messager, courrier; nouvelle, message. Syn. Tabellarius, cursor, internuntius, rumor. Epith. Acerbus, certior, domesticus, verus, falsus, gravis, jucundus, malus, optatissimus, superior, volucer. Adversi, boni, fallaces, proximi, quotidiani, tristes, varii, universi. Phras. Tristem nuntium accepi, j’ai reçu une triste nouvelle. Adversi, tristes, parum commodi, minime læti, parum secundi venerant mihi nuntii; allatus est gravis ad me nuntius; gravior ad me fama pervenerat; duriores de re rumores erant, qui fœdum nuntium incussere; graves nuntii ad nos delati, perlati sunt. Cf. [Nuntio], [Novus], [Fama]. Usus: 1. Per nuntium me certiorem fecit. Nuntios in omnem partem dimittere. Epistolam hanc multi nuntii, et fama ipsa celeritate superabunt. 2. Rumor, res allata, narrata, message, nouvelle. Nuntios accepimus lætissimos. Nuntium apporto tibi lætum sane et exoptatum. 3. Divortii et repudii ratione, répudier sa femme, se séparer d’elle. Nuntium uxori, nuntium virtuti, litteris remittere.
NŪPER, Récemment, naguère. Syn. Paucis ante diebus, horis; paucis abhinc annis; nostra, patrum memoria; novissime. Usus: Nuper, quid dico nuper, imo vero modo.
NUPTĬÆ, ārum, f. pl. Noce, mariage. Syn. Matrimonium, nuptiarum dies. Epith. Diuturnæ, innuptæ, legitimæ, maritimæ, multæ, nefariæ, terrenæ. Usus: Nuptias apparare, adornare, conficere, facere, parare, faire les apprêts d’une noce. Nuptias conjungere; nuptiis jungi, se marier. Nuptias conciliare, nuptiarum conciliatorem esse, faire un mariage. Nuptias disturbare, rompre un mariage. Nuptias fugere, effugere, fuir le mariage. Nuptiæ plenæ dignitatis et concordiæ, mariage plein de dignité. Nuptiæ non diuturnæ fuerunt, erant enim non matrimonii dignitate, sed sceleris societate conjunctæ, cet hymen ne fut pas de longue durée, etc. Cf. [Matrimonium], [Nubo].
NUPTĬĀLIS, e, gen. com. De noce, de mariage, nuptial. Usus: Faces nuptiales; dona nuptialia.
NŬRŬS, ūs, f. Belle-fille, bru. Syn. Filii uxor.
NUSQUAM, Nulle part. Syn. Nullo in loco. )( Usquam. Usus: 1. Sive scripta est uspiam lex illa, sive nusquam. 2. Nulla in re, pour aucune chose, pour rien. Sumptus nusquam melius potest poni.
NŪTO, as, avi, atum, are, n. Faire signe par un mouvement de tête; être incertain, flottant, indécis; chanceler. Syn. Vacillo. Usus: Democritus nutare videtur in natura deorum, Démocrite n’est pas fixé sur la nature des dieux. Statua nutabat. Cf. [Dubito].
NŪTRĪCĬUS, ĭi, m. Nourricier, qui nourrit. Usus: Nutricius ejus pueri.