ANFRACTŬS, ūs, m. Tour, révolution. Syn. Circuitio, flexus, ambitus. Epith. Non longus, longus ad spiritum et aptus, annuus, septenus. Usus: Figura nihil habens incisum angulis, nihil anfractibus. Longo anfractu circumscripta oratio. Ætas tua septenos octies solis anfractus, reditusque convertit, vous êtes âgé de 56 ans.
ANGĔLUS, i, m. Ange. Syn. Genius bonus, spiritus cœlestis, cœlestis internuntius, minister DEI et nuntius. Phras. 1. Angelus custos, ange gardien. Genius humanæ salutis custos; cœlestis custos homini adjunctus, additus, addictus; præses vitæ nostræ spiritus; adjutor, defensor, patronus, auxiliarius vitæ nostræ genius; cœlestis genius, qui hominem ab ortu suo suscipit ac tuetur; qui defendit, custodit, incolumem servat traditum curæ suæ, custodiæ, tutelæ hominem; cui a DEO, Parente optimo, demandatum est hominis patrocinium, cura credita, tutela commissa, et commendata. 2. Angelorum chorus, chœur des anges. Spiritus cœlestes; cœlestes internuntii; mentes corporibus secretæ, beatæ et ab omni concretione mortali semotæ, segregatæ mentes; cœlestes animæ atque ab omni admistione corporum remotæ, puræ atque sinceræ. Numinis administri; DEI ad homines interpretes spiritus; spiritus discriminum et periculorum comites mortalium vitæ adjuncti; cœlestium spirituum cœtus, chorus.
ANGĪNA, æ, f. Angine. Usus: Sues angina moriuntur.
ANGĬPORTŬS, ūs et i, m. Rue étroite, ruelle. Syn. Vicus, angusta via et compendiaria inter domos. Usus: Effusum frumentum vias omnes et angiportus constravit.
ANGO, is, anxi, ere, a. Serrer; attrister, tourmenter. Syn. Constringo, sollicito, vexo, torqueo, premo, crucio, discrucio. )( Recreo. Adv. Vehementer. Phras. 1. Filii morbus vehementer me angit, la maladie de mon fils m’inquiète fort. Sollicitum habet, tenet, reddit, efficit; miseris me sollicitat modis; morbus filii non mediocrem mihi affert, conficit, struit sollicitudinem; morbus filii sollicitudinem acuit, auget, duplicat; sollicitudine afficit ingenti; anxiis implet curis; metum, sollicitudinem incutit. Sollicitudini est non exiguæ repentinus filii morbus. Morbus filii animum meum intempestiva sollicitudine turbat, perturbat, vexat, commovet. Morbus filii graviter me afficit; multum curæ, molestiæ, ægritudinis affert; acerbum animo vulnus infligit; curis me frangit, et sollicitudine. Morbus filii molestissime me exercet; gravi mœstitia, atque animi ægritudine afficit, gravem animo sollicitudinem parit repentina filii invaletudo. 2. Admissum a filio dedecus graviter angit patrem, la honte du fils attriste mortellement son père. Susceptum a filio dedecus urit, mordet, pungit vehementer patrem. Ea labes filii acerba admodum videtur patri; graviter eumdum urget concepti facinoris probrum, macerat, concoquit, exercitum habet; ea dedecoris nota patri corpus, viresque exedit; cor, corpusque cruciat; ægritudine conficit. Cf. [Dolor], [Tristis], [Anxius], [Cura], [Affligo]. Usus: Illa me cura vehementer angit et sollicitat. Ea me res intimis sensibus, animis, dolore præcipue angit, et sollicitum habet.
ANGOR, ōris, m. Angoisse, chagrin. Syn. Ægritudo, sollicitudo animum vexans, premens, discrucians. Epith. Utilis. Usus: 1. Noli angoribus te dare, dedere, ne vous tourmentez pas. Ecquid angoribus te implicas? ecquid te metu diurno, nocturnoque tam misere conficis? Sæpe pro amico angor capiendus est. 2. Angorem tollere, faire cesser le chagrin. Tuæ litteræ angores meos levaverunt; ab angoribus me abduxere; vacuitatem ab angoribus præstiterunt. Cf. [Angor], [Mœror], [Tristitia], [Anxius].
ANGUĪNUS, a, um, De serpent. Usus: Anguina cervix.
ANGUIS, is, m. Serpent. Syn. Serpens. Epith. Fœmina, mas, neuter, ingens, volucris. Usus: Angues alites. Anguis ab ara exstitit.
ANGŬLĀTUS, a, um. Anguleux. Usus: Corpuscula rotunda alia, alia angulata.
ANGŬLUS, i, m. Coin; retraite. Epith. Summus, par. Usus: Angulum mihi provinciæ eligas reconditum, ac derelictum.