ŎDŌROR, aris, atus sum, ari, d. Flairer, suivre à la piste. Syn. Olfacio. Adv. Coram, diligentius, festive; sagacius. Usus: 1. Canes venatici odorantur omnia et pervestigant, les chiens de chasse ont l’odorat subtil et suivent parfaitement une piste. 2. Transl. Animadverto, quæro, investigo, conjectura aliquid assequor, chercher, rechercher, explorer, pressentir. Diligenter, sagacissime odorabor quid sentiant judices. Cf. [Conjectura], [Animadverto].

ŒCŎNŎMĬA, æ, f. Ordre, arrangement convenable.

ŒCŎNŎMĬCUS, a, um, Économique, relatif à l’économie domestique. Usus: Liber, qui œconomicus inscribitur, de tuenda re familiari.

ŒCŎNŎMUS, i, m. Économe, administrateur. Syn. Administer rei familiaris, curator rei familiaris, qui rei familiari præest, qui rei familiaris curam gerit, qui rem familiarem, domesticam administrat.

ŒNŌPHŎRUM, i, n. Vase pour transporter le vin. Syn. Vas vinarium.

OFFA, æ, f. Boulette de pâte, masse de pâte; gâteau. Cibi genus forma et figura orbiculata. Usus: In offam pultis invadere.

OFFENDO, is, di, sum, ere, a. Heurter contre; trouver; faillir, pécher; choquer, offenser. Syn. Offensionem affero, injuriam facio, offensioni sum; incurro in rem; pecco; lædo. Adv. Graviter, vehementer, paululum, tantulum. Phras. 1. Non volui illum graviter offendere, je n’ai pas voulu gravement l’offenser. Nihil in illum paulo gravius cogitavi; commovere hominem leviter et calefacere volui, non acerbius lædere. Nolui hominem injuriosius lacessere, tractare; non volui hominem asperius accipere. 2. Non parum offendi apud illum, je l’ai blessé gravement. Non parvam in offensionem incurri apud hominem; non parvam offensam subii; offensioni non mediocri fui; non parvam cecidi in offensionem; non levem offensionem mihi concitavit. Usus: 1. Neminem unquam non re, non verbo, non vultu denique offendi. Graviter mihi videris offensus. Offendit aures insolentia sermonis. 2. Incurro, se heurter, donner contre, commettre une faute. Quis tam lynceus, ut in tantis tenebris nihil offendat, nusquam incurrat? (Vulgo impingo), quel est le lynx à vue assez perçante pour ne pas se heurter au milieu de si épaisses ténèbres? In arrogantiam incurrit. 3. Pecco, delinquo, failler, pécher. In quo ipse offendis, ne alium reprehenderis. 4. Invenio, rencontrer qqn ou qqche, trouver. Non offendes eumdem. Offendes vastatas urbes, laceratam Italiam. 5. Lædo, blesser en heurtant, choquer, déplaire. Lapsus brachium offendit. Existimationem meam in dictum gravissime offendit. Cf. [Lædo].

OFFENSA, æ, f. Offense; colère, rancune; lésion, mal, malaise. Epith. Magna. Usus: Magna in offensa sum; magnam offensam subii apud Pompeium, je suis en grande défaveur auprès de Pompée, je suis très-mal avec lui.

OFFENSĬO, ōnis, f. Action de heurter contre qqche; action de choquer qqn, colère, haine; échec, revers, malheur. Syn. Incommodum, detrimentum, damnum, molestia, calamitas, odium, simultas, dissidium, inimicitia. Epith. Acerba, non dissimilis, gravis, magna, odiosa, periculosa, popularis, privata, vitiosa, contraria. Usus: 1. Graves solent esse offensiones e gravibus morbis, si qua culpa commissa est, dans les maladies graves, la moindre imprudence détermine souvent de graves rechutes. Corporum offensiones sine culpa accidere possunt, animorum non item. Præstabo, nihil ex eo te offensionis habiturum. Non offensionibus belli, sed victoriis ad scientiam militarem eruditus, dont l’éducation militaire a été faite non par des échecs, mais par des victoires. 2. Odium, simultas, inimicitia, mécontentement, colère, rancune. Ea res illi magnam offensionem concitavit, fecit, attulit; offensioni fuit. Justa inde offensio nata est et exorta. In offensionem populi incurrit, cecidit. Offensionem sublevare, lenire, omittere; deponere ac obliterare pristinas offensiones omnes, déposer, oublier toutes les causes anciennes de mécontentement. Cf. [Odium], [Offendo].

OFFENSĬUNCŬLA, æ, f. Chagrin, contrariété, déplaisir. Syn. Offensa.