PRÆDĀTŌRĬUS, a, um, Qui pille, qui vole. Usus: Navis prædatoria, corsaire, navire armé en course.

PRÆDĬĀTOR, ōris, m. Homme d’affaires, qui sait estimer au juste la valeur des terres. Syn. Juris prædiatorii peritus.

PRÆDĬĀTORĬUS, a, um, Relatif aux terres engagées, mises en vente. Syn. Quod ad prædia possessionesque pertinet. Usus: Jus prædiatorium.

PRÆDĬCĀBĬLIS, e, gen. com. Digne d’éloges, louable. Syn. Prædicandus. Usus: In misera vita nihil est prædicabile aut gloriandum.

PRÆDĬCĀTIO, ōnis, f. Éloge, louange apologie. Syn. Celebratio, commemoratio, laudatio. Epith. Acerba et luctuosa, grata, non grata potius quam arrogans beneficiorum; veteres, furibundæ. Usus: Grata hæc beneficiorum prædicatio de laude alicujus. Philosophorum est prædicationem fugere. Cf. [Laus].

PRÆDĬCĀTOR, ōris, m. Prôneur, panégyriste. Syn. Laudator, præco, buccinator. Usus: Te ipso prædicatore et teste et auctore facti.

1. PRÆDĬCO, as, avi, atum, are, a. Publier, vanter, exalter. Syn. Celebro, commemoro, glorior, canto, decanto. Adv. Falso de aliquo, honorifice, gloriosius, graviter, ornate, optime. Phras. Ille ex hoc facto mire ubique prædicabatur, on faisait partout son éloge à cause de cette action. Ille ex eo facto, magnam gloriam apud omnes gentes consecutus est; ejus facti memoria in omnium ore sermoneque versata est; res ea fama celebratissima erat; ejus facti prædicatione aures omnium tum personabant. Cf. [Laudo], [Jacto]. Usus: Mihi licet ista de me cum vera gloria prædicare. Multa de aliquo graviter et honorifice prædicare. Omnes de se prædicari volunt.

2. PRÆDĬCO, is, xi, ctum, ere, a. Prédire, annoncer d’avance; fixer, déterminer. Syn. Antedico, cano, præcino, prænuntio, denuntio, præsignifico, præmonstro; oraculum edo; moneo, testificor. Adv. Multo ante defectiones solis et lunæ, non obscure, temere, divine. Usus: Prædicere futura. Prædicere solis defectionem. Cf. [Divino], [Vates].

PRÆDICTĬO, ōnis, f. Prédiction, prophétie. Syn. Prædictum, divinatio, vaticinatio, præsensio, significatio. Epith. Divina. Usus: Prædictiones et præsensiones rerum futurarum debent habere fidem.

PRÆDICTUM, i, n. Prédiction, prophétie. Syn. Prædictio. Epith. Divinum, natalitium. Usus: Aliqui Chaldæorum, Astrologorum prædicta defendunt.