RĂBĬDUS, a, um, Furieux, enragé. Syn. Furens, rabiosus. Usus: Aspectu rabido. Cf. [Furens].

RĂBĬES, ēi, f. Rage, fureur. Syn. Furor. Epith. Inusitata. Usus: Hecubam propter animi acerbitatem et rabiem in canem versam putant, on pense qu’Hécube fut changée en chienne, sans doute à cause de la rage extrême que ses chagrins lui causèrent. Cf. [Furor], [Ira].

RĂBĬŌSĒ, Avec fureur, rage. Syn. Rabide, furiose. )( Leniter, quiete.

RĂBĬŌSUS, a, um, Furieux, enragé. Syn. Rabidus. Cf. [Furens].

RĀBŬLA, æ, f. Avocat brailleur, chicaneur, robin. Syn. Causidicus rabiosus et ineptus; qui nimia verbositate aures obtundit. Epith. Probabilis. Usus: Declamator de ludo, rabula de foro.

RĀDĪCĬTUS, En arrachant la racine. Syn. Stirpitus, funditus, omnino. Usus: Opiniones aliquas, religionem radicitus ex animis hominum extrahere, evellere, déraciner des opinions de l’esprit, arracher la religion du cœur. Cf. [Omnino].

RĂDĬO, as, avi, atum, are, n. Briller, rayonner. Syn. Radios emitto, fulgeo.

RĂDĬŌSUS, a, um, Rayonnant, radieux. Usus: Sol radiosus.

RĂDĬUS, ĭi, m. Rayon. Usus: In radio solis cernuntur.

RĀDIX, īcis, f. Racine. Syn. Stirps. Epith. Altissima. Usus: Radices agere; radices mittere, plonger ses racines. Vera virtus altissimis est defixa radicibus; firmissimis radicibus nititur, sic, ut nulla vi labefactari possit. Consuetudo altissimas habet radices. Non ramos solum amputare vitiorum, sed ipsas radicum fibras evellere necesse est, ne pas seulement couper les branches de nos vices, mais extirper jusqu’aux fibres les plus déliées de leurs racines.