SĒCRĒTUS, a, um, Séparé, éloigné, caché, secret. Syn. Separatus, sejunctus, seclusus, arcanus, a conspectu amotus, remotus. Phras. Quæ secreta esse voluisti, ex me nemo resciet, personne ne saura de moi ce que vous avez voulu que je tienne caché. Arcanorum fidem servabo, præstabo integram; premam fideli silentio, tacita relinquam, quæ tu in aurem mihi; nemo arcana tua consilia ex me exsculpet, exprimet, eliciet; nemo consilia, quæ tu occulta esse voluisti, ex me expiscabitur, eblandietur. Cf. [Taceo]. Usus: Succus secretus a reliquo cibo. Stellarum sphæra ab ætherea conjunctione secreta et libera.
SECTA, æ, f. Doctrine philosophique, école, secte. Syn. Familia, schola, disciplina; partes, factio, ratio vitæ, ratio philosophandi; hæresis. Epith. Difficilis atque ardua. Usus: Horum nos hominum sectam atque institutionem prosequimur. Antonii sectam secutus est. Philosophorum hæresis, secta, disciplina. Cf. [Hæresis].
SECTĀTOR, ōris, m. Partisan. Syn. Consectator, amator, æmulus. Usus: Gabinii comes est vel sectator.
SECTĬO, ōnis, f. Partage, vente à l’encan. Syn. Auctio. Usus: Prædæ sectio venit. Pecuniam pro sectione debere.
SECTOR, aris, atus sum, ari, d. a. Aller à la suite, accompagner. Syn. Assector, comitor. Usus: Sectari aliquem per omnia fora. Ejusmodi est, ut pueri eum sectentur, que les enfants le suivent dans la rue. Cf. [Sequor].
SECTOR, ōris, m. Qui achète le butin au les biens confisqués. Syn. Qui proscriptorum bona in auctione emit. Epith. Audacissimus. Usus: Antonius sector Pompeii.
SECTŪRA, æ, f. Mines. Usus: Secturæ ærariæ, ferrariæ, fodinæ.
SĒCŬLUM, i, n. Siècle, temps, époque. Syn. Ætas, multorum annorum spatium. Usus: 1. Sempiternis seculorum ætatibus non mutari. Omnium seculorum posteritas. Est hujus seculi labes quædam et macula virtuti invidere. Hujus seculi insolentiam vituperabat. 2. (Seculum, le siècle, la vie mondaine, Vulg.), Latine: Res fluxæ, caducæ, infimæ. 3. (Unde et secularis, séculier, Vulg.), Latine: Homo profanus.
SĔCUNDĀNI, ōrum, m. pl. Les soldats de la seconde légion. Usus: Milites secundani.
SĔCUNDĀRĬUS, a, um, Du second rang, secondaire. Syn. Secundus, proximus. Usus: Primum illud, secundarium vero istud, le point principal est ceci, et le point secondaire cela.