Qui sua secreta non fateatur eis:
Et sic mendici dominos superant, et ab orbe
Usurpant tacite quod negat ordo palam.
Poema quod dicitur Vox Clamantis, éd. Coxe,
Roxburghe club, 1850, 4o, p. 228.
Les frères, d'après le concile de Saltzbourg (1386), empiètent sur le rôle des curés; le concile condamne leurs sermons:
«Quia religiosos, præcipue fratres mendicantes, decet puritatem omnimodam in suis actibus observare: quoniam tamen... tamquam pseudo-prophetæ fabulosis prædicationibus audientium animos plerumque seducunt; et quamquam invitis ipsarum ecclesiarum rectoribus, ipsi fratres, nisi per eosdem rectores vocati sed invitati ad hoc fuerint, de jure non audeant nec debeant prædicare: volumus tamen quod dicti rectores ipsos invitent vel admittant, nisi de proponendo verbum Dei a suis superioribus licentiam habeant, et de illa sæpe dictis rectoribus faciant plenam fidem.» (Labbe, Sacrosancta concilia, éd, de Florence, t. XXVI, col. 730.)
La querelle du frère et du fou sur l'extinction du paupérisme, d'après Sir Thomas More:
«At ne sic quidem, inquit [frater], extricaberis a mendicis nisi nobis quoque prospexeris fratribus. Atqui, inquit parasitus, hoc jam curatum est. Nam cardinalis egregie prospexit vobis, cum statueret de coercendis atque opere exercendis erronibus. Nam vos estis errones maximi. Hoc quoque dictum, quum conjectis in cardinalem oculis eum viderent non abnuere, cœperunt omnes non illibenter arridere, excepto fratre.»
Thomæ Mori.... Vtopiæ libri II.... Basileæ, 1563, liv. I, p. 31.