Ainsi, par d’agréables métamorphoses ministre tour à tour de Vénus et de Vesta, fort peu chaste (au masculin) la nuit, je deviendrais pudique (au féminin) avec le jour.
XII
CUR VESTALIBUS INNATI SINT VELUT QUIDAM AMORIS IGNICULI
Æternum extingui Vestæ in penetralibus ignem
Romulidum quondam relligio vetuit.
Virginibus sacris nostros hinc mansit in annos,
Pectora ut æternis ignibus urat Amor.
Dii faxint, mea vita, tuos hic crescat in ignes
Ignis, et ut nostri sis memor usque, precor.
XII
POURQUOI LES VESTALES ONT NATURELLEMENT DE CERTAINS PETITS FEUX D’AMOUR
Le feu perpétuel du sanctuaire de Vesta ne devait jamais s’éteindre : ainsi l’ordonnait jadis la religion de Rome.