158—page [279]Louis choisit la plus belle. Judith, etc...

Astron., c. LXXX. «Undecumque abductas procerum filias inspiciens, Judith.»—Thegan., c. XXVI. «Accepit filiam Velfi ducis, qui erat de nobilissimâ stirpe Bavarorum, et nomen virginis Judith, quæ erat ex parte matris nobilissimi generis Saxonici, eamque reginam constituit. Erat enim pulchra valde.»—L'évêque Friculfe lui écrit: «Si agitur de venustate corporis, pulchritudine superas omnes, quas visus vel auditus nostræ parvitatis comperit, reginas.» Scr. Fr. VI, 355.

159—page [279]Savante...

V. les épîtres dédicatoires du célèbre Raban de Fulde et de l'évêque Friculfe. Celui-ci lui écrit: «In divinis et liberalibus studiis, ut tuæ eruditionis cognovi facundiam, obstupui.» Script. Fr. VI, 355, 356.—Walafrid versus, ibid., 268:

Organa dulcisono percurrit pectine Judith.
O si Sappho loquax, vel nos inviseret Holda.
Ludere jam pedibus...
Quidquid enim tibimet sexûs subtraxit egestas,
Reddidit ingeniis culta atque exercita vita.

—Annal. Met., ibid., 212. «Pulchra nimis et sapientiæ floribus optime instructa.»

160—page [282]Une diète fut assemblée à Nimègue...

Astron., c. XLV. «Hi qui imperatori contraria sentiebant, alicubi in Franciâ conventum fieri generalem volebant. Imperator autem clanculo obnitebatur, diffidens quidem Francis, magisque se credens Germanis. Obtinuit tamen sententia imperatoris, ut in Neomago populi convenirent... Omnisque Germania eo confluxit, imperatori auxilio futura.» Louis se réconcilie avec son fils; le peuple, furieux, menace de massacrer et l'empereur et Lothaire. On saisit les mutins.—«Quos postea ad judicium adductos, cum omnes juris censores filiique imperatoris judicio legali, tanquam reos majestatis, decernerent capitali sententià feriri, nullum ex eis permisit occidi.»—Voy. aussi Annal. Bertinian., ibid. 193.