DAN. HE*** B***
POEMATION DE LAUDIBUS ALOISIÆ
————
Ingenium memorem an mores? o Virgo Toleti
Unica laus! Ætas talem non jactat avorum.
Te decimam vellent Parnassi culmina Musam:
Te peterent Musæ amplexu: te lætus Apollo
Ambiret mirans, interque Heroidas, unam
Umbrosis resonaret amans in saltibus Echo.
Hos audax potuisti animos afflare Pudori
Virgineo, et stabili timidum componere bello?
Non fugit ad Veneris nomen Pudor: impiger urget
Hostem insultantem verbis, et dira minantem.
Delicias tam culti operis mirata Dione
Decipitur, laudesque novas spe concipit ægra.
«Ite citi, ite mei, sed penna,» dixit, «Amores,
»Præpete, qua campos sparso Tagus irrigat auro;
[pg 336]
»Ad virides ripas festis celebrate puellam
»Lusibus, et duræ laudes inscribite cauti.
»Nostra vel ahenas animas incendere tela
»Illa missa manu poterunt; et vincula virtus
»Induet, et currus nostros captiva sequetur.
»O! nunc florenti quæ surgis odoreas regno,
»Te veneror, teneræ donum immortale puellæ!»
Non tulit hos animos secum indignata Minerva,
Subridensque novas movet iras:—«Improba,» dixit,
«Hostiles sunt insidiæ, Venus improba; vanas
»Abjice spes; gliscens nec te deceperit error.
»An dubitas? Sunt insidiæ: tibi nectere pura
»Hos est ausa dolos impuræ virgo pudoris
»Illæsi; premit ense minax, et cominus instat.
»Insequitur victrix tua te ad spelæa subantem,
»Et spoliis acer bello inclarescet opimis.
»Ingeniosa tuis sub signis militat in te;
»Qua melius mentes fœdis dimoverit arte
»A vitiis, a te vitiorum gurgite cæco?
»Insanæ ante oculos, bene sana, libidinis æstus,
»Et scelera exponit putri manantia tabo,
»Sordesque Augeæ ex stabulis cœnoque fluenti,
»Et quos ausa furis scelerata in nocte furores.»
Dat gemitus Venus, et suspiria ducit anhela.
—«Nos postquam,» dixit, «nudas videre sub Ida
»Excitæ Dryades, et lecto judice vici,
»Omnes una tuli crudelis Palladis iras.
»Quare odiis, non æqua movens, insurgis iniquis?
»Nam quæ culpa Deas forma si vincimus omnes?
»Perge tamen, Pallas. Quid tum profeceris isto
»Conatu, tecum ipsa vide. Sed futilis audes
[pg 337]
»Intentare minas? Speras excindere regna
»Posse mea, et lætos interturbare triumphos?
»Non facies.» Blande subrisit tetrica Pallas:
—«Sed faciet præstans,» infit, «virtute puella.
»Eruet hæc ætas, et luctus invehet ultrix.
»Quos lena et pellex dehonestas, Cypris, honores
»Fidenti eripiet: fugies sub Tartara mœrens.»
O cœlo, salve, nova lux quæ surgis Ibero!
Qualis ab Eois ascendit Delius Indis,
Talis ab Occiduis Aloisia surgit Iberis:
Risusque et cantus, cum luce, per æthera late
Diffundit circum; suaves exhalat odores
Flora tibi, sidusque novum nova sidera cœli
Mirantur. Te laudis amor lucentibus astris
Inserit, et veri sublimes tollit ad arces.
O non herois, sed vere nobilis heros!
Quod Natura negat, sexum deponere visa es:
Namque ultra egrediens, animos curasque viriles
Induis, et tete ponens generosa relinquis.
Indigetem superis missam feliciter oris
Quis neget, et Phœbi cœlesti germine cretam?
O cœlo, salve, nova lux quæ surgis Ibero!
[pg 338]
TUBERONIS GENETHLIACON
Versibus senariis.
————