[Note 161: ] [ (retour) ] Eadm. pag. 48.
Populus fidem, Rex justiciam spondet.
Robertus Dux Angliam invadit.An. Dn. 1101. Consilium [162] percrebuit sub Pentecostes festivitate tristis fama Robertum Ducem Normanniæ reversum jam e terra sancta maximo exercitu invasurum Angliam. Henricus Rex Subditorum metuens defectionem; totam regni nobilitatem, totam populi numerositatem, ad fidei vocat sponsionem; & quod vicissim petebatur, ipse manu in manum Anselmi porrecta justis & sanctis Legibus se totum regnum quoad viveret in cunctis administraturum pollicetur, & Anselmo postea jura totius christianitatis in Anglia exercendæ [163], se relicturum; atque decretis & jussionibus Apostolicæ Sedis se perpetuo obediturum summopere promittebat.
[Note 162: ] [ (retour) ] Eadm. pag. 49. Mat. Par. an. 1101.
[Note 163: ] [ (retour) ] Eadm. pag. 49.
Foedus Henrici R. & Roberti Ducis.An. eodem sub Cal. Aug. Robertus (pars major navalis militiæ quam Henricus Rex ad impediendum ejus adventum miserat, ei defecit) ante Cal. Aug. cum magno exercitu Portesmutham applicuit [164]. Principes utrinque fratrum non ferentes dissidium, colloquium inierunt, mutuum & generale & concordiæ foedus tali pacto firmaverunt.
[Note 164: ] [ (retour) ] Mat. Par. an. 1101, pag. 55.
Quod Rex Roberto annis singulis tria millia marcarum argenti daret ex Anglia. Et qui eorum diutius viveret, hæres esset alterius, si absque filio moreretur. Hoc a XII magnatibus utrinque est juratum.
Rex hominium requirit ab Anselmo.Regressi nuncii literas [165] a Paschali deferunt Regi prohibentes investituras; unde Rex Commotus Anselmo [166] imperat, ut vel hominium faciat, Abbatesque & Episcopos consecret, quos ipse investierat, more Antecessorum suorum; vel e regno protinus decedat.
[Note 165: ] [ (retour) ] Eadm. pag. 59.
[Note 166: ] [ (retour) ] Eadm. pag. 61.