O papa Bonifatio,

Molto hai jocato al mondo.

[413]. Vedi Selmi, Chiose anonime alla prima Cantica della Divina Commedia, Torino, 1865, p. 107.

[414]. Quellen und Forschungen zur ältesten Geschichte der Stadt Florenz, parte II, Halle, 1880, pp. 221 sgg.

[415]. Ibid., p. 217.

[416]. Ibid., p. 235.

[417]. Così l'Hartwig: l. che llo.

[418]. D'incanto?

[419]. Acta Sanctorum, t. IV di maggio (1685), p. 523.

[420]. Historia, l. II, ap. Muratori, Scriptores, t. IX, coi. 966: «Ferunt etiam et hunc virum dolosum (sc. Bonifacium) quatenus ad hoc illum (sc. Coelestinum) flagrantius incitaret, dum somno excitatus noctu Deum contenplaretur, per foramen, quod arte fabricaverat, voce tenui saepe dixisse etc.». Francesco Pipino, contemporaneo di Ferreto, non parla (Chronicon, ap. Muratori, t. cit., col. 735) se non di persuasioni fraudolente usate da alcuni cardinali e in ispecie da Benedetto.