[321]. Scelta di curiosità letterarie, dispensa CLVIII, Bologna, 1878, p. 154-6.
[322]. L. III, ed. di Venezia, 1543, f. 60, v. e 61 r.
[323]. Ap. Pistorius, Scriptores, ed. dello Struvio, t. III, pagine 97.
[324]. Vita Leonis IX.
[325]. Rerum Hungaricarum dec. II, l. 2.
[326]. Ed. dell'Oesterley, n. 265, p. 667.
[327]. Cod. dalla Bibl. Naz. di Torino I, II, 15, f. 79 v.
[328]. Rer. Memor., I. III, c. 2, De astutia (Recentiores, Innominatus): Illud quoque satis callidum, si modo verum, quod non multis retro saeculis contigisse quidam memorant. Erat in Sicilia (ut aiunt) ingens statua, quae in loco notissimo, ab extrema hominum memoria intacta permanserat, in qua literis vetustissimis insculptum erat: Calendis Maiis habebo caput aureum. Enimvero id ludicrum commentum quidam credidere, alii nudum verborum sonum secuti, eo vanitatis excesserant, ut in die Cal. statuae caput terebrarent, ubi cum nihil praeter solum marmor invenissent, fabularum ac risus materiam vulgo dederunt. Unus tandem antiquitatem statuae simul atque artificium contemplatus cogitansque in re tam seria aliquid praeter fabulam latere, scripturam ab omnibus conspectam, sed a nemine intellectam, acutiori penetravit ingenio. Siquidem die Cal. redeunte, animo atque oculis intentus, ortum solis operiens, locum ubi caput statuae primis radiis umbram iaceret, diligenter consignavit. Illic postea clam et ex commodo suffodiens magnum auri pondus reperit.
[329]. O chi altri si sia l'autore della Ystoire de li Normant pubblicata dal Champollion-Figeac, Parigi, 1835. V. Wilmans, Ist Amatus von Montecasino der Verfasser der Chronica Roberti Biscardi? nell'Archiv der Gesellschaft für ältere deutsche Geschichtskunde, t. X, p. 122-30.
[330]. V. Von der Hagen, Gesammtabenteuer, Stoccarda e Tubinga, 1850, V. II, p. 525-7, dove è riportato il testo.