Rem. am., II. 274.

204. Cicerone ( Ad fam., IX. 26) descrive un banchetto, cui furono invitati egli, Attico, altri principali, e con essi la meretrice Citeride: Non mehercule suspicatus sum illam affore, sed tamen ne Aristippus quidem ille socraticus erubuit, cum esset objectum habere eum Laida.205. — Le signore (esclama una di queste sciagurate in Plauto, Cistel., I. 1. 31) vogliono che noi stiamo da esse dipendenti, che sempre abbiam bisogno di loro. Se si va a trovarle, si vorrebbe non esserci mai andate. In pubblico fanno carezze alla specie nostra; in segreto ci mordono, perchè siamo liberte».206. Vedi Christius, Hist. legis Scatinæ. Ala 1727.207. Dives regnum orbæ senectutis exercens. Seneca, ad Marciam, 19.208. Ad Attico, I. 5.209. Pro Cluentio, pro Amerino, ecc.210. Pro Cælio, 18.211. Si meam, cum in omni vita, tum in dicendo moderationem modestiamque cognostis. Philipp. II. 5.212. Varrone, De re rustica, I. 2. 17; III. 6; Macrobio, Saturn., II. 9.213. Sæva canent, obscœna canent, fœdosque hymenæos,

Uxoris pueris, Veneris monumenta nefandæ

Nec Musa cecinisse pudet, nec nominis olim

Virginei, famæque juvat meminisse prioris.

Oh! pudor extinctus, doctæque infamia turbæ

Sub titulo prostant, et queis genus ab Jove summo

Res hominum supra evectæ, et nullius egentes

Esse merens vili, ac sancto se corpore fœdant.

214. Omnis enim per se Divûm natura necesse 'st