Wie er dâ daz zauber vant.
Daz ist mir von im bekant:
In ainem wein garten haut'er
Vil gar nâch seines herzen ger,
Vil vast er in die erde slouk,
Daz ez deu hauwe kaum vertrouk;
Sô grôz sein hauwen, sein slag was,
Daz er kam auf ain glas,
Daz was teuvel alsô vol,
Daz ich sein nicht sagen sol;