Dô sprach vil manig man :
«Ich glaub' sein nicht, ich seh' ez an;
Wan z'wâre, sein weiser leip
Ist weiser, denne man oder weip ;
Dâ von ez nicht ergên mak,
Sein leip ist weise nacht unt tak.»
Dô sagt' man in deu mære,
Daz ez deu wârhait wære ;
Dô giengen die Rômære dar
Und nâmen seiner nôt war.